RUTUBET

RUTUBET

  • WpView
    Reads 154
  • WpVote
    Votes 11
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 18, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
Geçmiş ile gelecek arasında gidip gelerek yaşamaya çalışan bir kızdım. O rutubet kokan duvarların dibine sinip, onun kokusunu arayan da bendim. Kimsesiz olan, vücudundaki yaraları kapatmayı başarsa da kalbindeki lekelerin üzerine bir türlü yeni sayfa çekemeyen ve o sayfaları teker teker ateşe verip o alevlerin altında can veren de bendim. Ben, aslında karanlığın olduğu her yerdeydim. Ben, kimsesiz kelimesinin üzerinde dururken bir yandan da onun nefes alıyor olma ihtimali ile var olandım. Acı ya da başka bir duygu; her şeye rağmen yürüdüğüm bu yolda ağaçların gölgesinde saklanmaya çalışan o yaralı kız da bendim. Ben acının belki de diğer ismiydim. Benim adım ne miydi? Size kendimi tanıtayım: Ben Alya Öztuna. Ve bu da benim rutubet kokan hikayem... *Rutubet adıyla yazılmış ilk hikayedir.*
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines