Historia De Una Empanada

Historia De Una Empanada

  • WpView
    MGA BUMASA 2,547
  • WpVote
    Mga Boto 320
  • WpPart
    Mga Parte 17
WpMetadataReadOngoing55m
WpMetadataNoticeHuling na-publish Sun, Jul 31, 2016
WpInfo
Fiction
Horror
Vive la emocionante historia de una empanada en el apocalipsis... zombie (si, xD) El mundo cae para Juancho cuando las personas empiezan a envenenar a las empanadas con pasas de uva, transformandolas en zombies :O Las primeras empanadas en sufrir esto no reaccionaron hasta después de 20 años (1. Si, no se vencieron. 2. La humanidad ya se fue al espacio y olvidaron sus empanadas :'v. 3. Les crecieron brazos y piernas :3) Pero, sus enemigos no son únicamente los zombies (chan chan) , sino él mismo :O "Una conmovedora historia donde la acción y el humor están perfectamente ubicados" ~ Daily Bugle (okno :v) Leelo, se que te va a encantar
All Rights Reserved
#562
aventura
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Este es el fin del mundo...?
  • THE AWAKENING OF THE DEAD part 1
  • THE WALKING DEAD - DESOLACIÓN
  • Atracción con radiación, Corazón de Plumas ✂
  • Tres más uno | TWD [Glenn Rhee/Merle Dixon/Daryl Dixon]
  • **W0r1d Ch40s**
  • Danissa Vs Zombies (Pausada)
  • Apocaliptyc Desire (Hyunjin y tu)+18
  • Bajo la luna de sangre (jjba fanfiction)
  • 𝑂𝑝𝑒𝑟𝑎𝑐𝑖𝑜𝑛 13: 𝐸𝑙 𝑣𝑖𝑟𝑢𝑠 𝐺𝑒𝑛𝑒𝑡𝑖𝑐𝑜 𝑀𝑢𝑡𝑎𝑐𝑖𝑜𝑛𝑎𝑙 𝐸.

Esto paso muy rápido, pero les resumiré lo más rápido que puedo hacer antes de que me encuentren. Mi mayor héroe, mi "héroe" me dijo que no podía ser un héroe. Quedé devastado aquel día, y tal vez... ya no valía la pena ser uno, pero cuando vi a Kacchan ahogándose por ese hombre lodo. Quise salvarlo pero a causa del hombre lodo que uso a Kacchan, me dejó en un estado grave... Pero saben... Me da igual si muero, ese idiota no lo puedo considerar un amigo... y ni siquiera se porque quise salvarlo. Pero el punto es, me desperté en una camilla, tenía hasta ropa de enfermero, lo raro fue que no había nadie en el Hospital, y cuando busqué ropa y salí de ahí, tampoco. Las calles vacías, autos abandonados y muchos objetos de valor tirados, pero lo más importante y escalofriante era... Personas, pero no cualquier persona. Sino personas sin cerebro, que no descansarán hasta comerte el tuyo.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman