Kör Aşık

Hayatın bana verdiklerine göz kulak olamamıştım.Ve Ellerimde kayıp gitmişti işte her şey..
Hiç bir şeye aldırış etmek istemedim bu kez. Hayatda kalırmıydım?! Delilikdi yapmak istediğim şey! Yağmur bedenime akın ederken,elimdeki değneyi yere atdım. Koşarak yola atladım.Bir kaç bedeni tenimde hiss etsemde
Bir iki saniye sonra hiç kimse bana temas etmiyordu.
Bense bedenimi ıslatan yağmurun altında yaklaşan arabaların önünde durmuş ölümümü bekliyordum.
Bir kaç arabanın yanımdan hızla geçdiğini hiss etdim. Sonra.. Korna sesleri duymaya başlamıştım.
Hislerim güçlüydü. Bir arabanın bana hızlıca yaklaştığına adım gibi emindim.
Dişlerimi sıktım. Az kaldı! Kavuşacaktım toprağıma!
Kolumda his etdiğim elle irkildim. Kimdi bu?! Bedenim başka bir bedenle savrulmaya başlayınca tanımadığım kurtarıcımın koluna tutundum. Bedenlerimiz yerle bütünleşince ikimizde soluk soluğaydık.
"Kimsin?" dedim ona tutunan elim alev-alev yanarken
"Şu andan itibaren gözlerin!"dedi tanımlayamadığım kokunun sahibi.