Hayata tutun

Hayata tutun

  • WpView
    Reads 150
  • WpVote
    Votes 39
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 20, 2016
TÜM HAKLARI SAKLIDIR.HER HANGI BIR ÇALINMA (ARAKLANMA;)) OLURSA GEREKLI İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR! ************ Hayat.......neden bu kadar zorsun ki?Neden bana acı çektiriyorsun ki?Her şeyimi alma desem alma desem....Yalnızım desem...İhtiyacım var desem...Acırmısın bana...En nefret etdiğim şeyi yapıp acırmısın ki?!.. Bileklerinde hissetdiği acıyla açtı gözlerini genç kız.Düşmanlarını bağlamak için kullanırdı kolundakı ''A''harfi kazılı kelepçeyi.Ne ironiydi ama.Kendi tuzağına düşürmüştü onu nefret etdiği adam.Belki de aptalca aşık olduğu... Gözlerini yavaşça açtı.O an tüm bedeninin titrediğini hiss etdi.Karşısındaydı işte.Nefretini bağıra-çağıra kusmak istediği Aras karşısındaydı.Ama... yapamıyordu işte.O kadar yorgundu ki genç kız.Çok ağır gelmişti ona Kandırılmak.Sesizce yüzüne bakıyordu."Nasıl sana kandım?"der gibi,"Senden nefret ediyorum"der gibi. Kıza yaklaşarak elinin tersiyle yanağını okşamaya başladı genç adam yüzündeki alay dolu gülüşüyle......
All Rights Reserved
#950
intikam
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines