DUMAN

"Sararmış yapraklar gibisin.Yıpranmış ve doğal.Üstüne bassam ezileceksin,her bir parçan dağılacak.Paramparça olacaksın."

"Söylesene Duman ben var mıyım? varsam bile sen beni ne kadar ezersen ez ben senin dumanlarına çoktan bağlandım.Tıpkı senin şimşeklere bağlandığın gibi."

Aşk,çocukça sevmek miydi?

Dumanlarına bağlanmak,sararmış yaprağı kurtarmaya çalışmak mıydı?

Olmayacağını bile bile kendini değilde hayallerini yaşatır mıydı insan?

Dumanlarına aşık olunası bir adam,yanına gitseniz gözleri mutlu ama içi yıpranmış,kurumuş yaprak olan bir kadın.Her ikiside sevgiye fazlasıyla aç haberleri yok.

▪️▪️▪️

Bu hikaye 23.07.2016 tarihinde yazılmaya başlanmıştır.