Liga Niechcianych

Liga Niechcianych

  • WpView
    Membaca 43
  • WpVote
    Vote 7
  • WpPart
    Bab 1
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Kam, Jul 14, 2016
Nigdy nie byłam jakaś szczególnie lubiana. W szkole ludzie częściej mi dokuczali i śmiali się ze mnie. Jestem chuda, przez kilka lat chorowałam na zaburzenia żywienia, ale czy to dlatego się śmieją? Na rękach noszę blizny, na sercu rany, proszę Cię Boże ulecz je, żebym mogła szczęśliwie żyć. Nie chcę przez całe życie cierpieć. Stałam się aspołeczna. Przez całe życie chciałam być zauważona, lubiana, mieć przyjaciół, ale nie udało mi się to. Jestem tylko wyrzutkiem społeczeństwa, kosmitą, głupią idiotką, która znalazła się tutaj, zupełnie nie wiem dlaczego. Jedynym moim celem w życiu, jest śmierć. Żyje by umrzeć, umieram by moje problemy wreszcie się skończyły. Piszę to wszystko z mojego serca i prawdziwych doświadczeń, wspomnień. Wszyściutko tutaj, to moje przemyślenia i smutki związane z życiem. Chłońcie i dołączcie, do Ligii niechcianych.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#153
anoreksja
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Nasze życie było razem...
  • 4 Pory Roku
  • ~| Kamienie na szaniec - talksy |~
  • Pingwinowe różności
  • Ciekawostki Psychologiczne ✔
  • Problemy fnafowiczów
  • Tulpa od drugiej strony
  • Pingwinowy kurs pisania
  • Imiona na każdą okazję
  •  ŻYCIE OSMAŃSKICH KOBIET

Od siebie uczyliśmy się dorosłości. Uczyliśmy się, jak gotować żurek i jak podlewać sukulenty, jak znosić porażki i jak dzielić radość. Nasza codzienność była lekcją - a my byliśmy nawzajem swoimi nauczycielami. Aż w końcu przyszedł egzamin, którego nie zdaliśmy razem. To nie jest historia o wielkim kłamstwie... Choć kłamstwa również nas wykończyły... To zapis cichych rozpadów - tych, które dzieją się pomiędzy rozmowami i milczeniem, pomiędzy obowiązkiem a uczuciem, pomiędzy tym, co chcemy, a tym, czego potrzebujemy. To monolog kobiety, która żegna miłość, choć ona jeszcze nie zgasła. Która uczy się siebie na nowo. Która próbuje poukładać dorosłość bez niego. Jeśli kiedykolwiek kochałaś kogoś, z kim dorastałaś - ta historia może być również o Tobie.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan