Rona

Karanlık benim hükümdarım...

Dans benim acım...

Notalar benim işkence parçalarım...

Avuttum kendimi dansla, notalarla...
Avuttum kendimi karanlıkla, acıyla ve işkencelerle...

Ama hiçbiri beni bu kadar Karanlık Saray'a bağlamamıştı.

Her şey onun sayesindeydi. Karanlık Saray'ın sahibinin.

Bana acıyla aşkı tattırdı.
Beni kendisine bağladı uyuşturucularıyla...

Gözlerimi açtım ve karşıda ki aynada yansayan cesede baktım.
Kimdi bu cesedin sahibi, ben kime aittim. Yalnızlık ve çaresizlik bu kadar mı bana sahip olmuştu. Benliğimi tanıyamayacak kadar mı yani?

Gözlerimi tekrar kapadım ve kendimi boşluğa bıraktım...