FANCEEN
  • Reads 962
  • Votes 157
  • Parts 3
  • Reads 962
  • Votes 157
  • Parts 3
Ongoing, First published Jul 16, 2016
Aydınlık yoktu belki sonunda ,karanlıktı kapıların ardındaki bulutlar . Gözlerimi her kapatıp açtığımda biraz daha yaşla dolması kirpiklerimin, her adımımımda ayak tabanlarımın keskinliğe maruz kalıp tökezlememi sağlaması .Mecburmuydum bunlara ."Neden" sorusunu kime sormalıydım ki beklediğim yanıtı alayım. Koşarken arkama dönüp bakmaya neden korkar olmuştum .Nefes nefese kalmıştım soğuk terliyordu  bedenim  tedirgin bir şekilde kafamı arkama çevirdim saçlarım suratıma  yapışmıştı onları elimle çekiyor bir yandan da arkamda suratını karanlığın yoğunluğundan dolayı göremediğim kişiye bakıyordum kim olduğunu  merak etmeye dahi korkuyordum,  çoğalıyorlardı  gitgide. Birşeyler fısıldıyorlardı anlamıyordum konuşmalarını ,bir anda duraksadım arkamı döndüm tam arkamda yüzünde maskesi olan birden fazla aynı kişi hepsi bire bir aynı anında çığlık attım bir ses geldi oldukça şiddetli " rolleri değiştir fanceen" bir anda hepsinin 
maskesi yere düşüp parçalandı ve kayboldular.

Fanceen korku hislerine emir verecek,sadece maskeleri düşürüp rolleri değiştirecek. 


Aslında korkunç olan karanlık değildir ,asıl korkutucu karanlık kişilerden korkup onların cesaretini arttırmamızdır.

Yazılan satırları okurken zamanın nasıl geçtiği anlaşılmayacak okuduktan sonra size kalan tek şey şaşkınlık ve merak olacak
Çatlak bir bardağı onarmak kadar zor olan Fanceen' in hayatı onun yüzunü güldürmemek icin yeterli bir sebepti  ayrıca bir mezarlığın aynadaki yansıması kadar ölü ve bir okadar ruhsuz olan kasabada yüzünde eksikliği olan tebessümü geri getirmek onun en büyük umut ışığı olacaktı
 İsminin anlamı onda hiç anlam bulmadı.
All Rights Reserved
Sign up to add FANCEEN to your library and receive updates
or
Content Guidelines
You may also like
GÜNEŞİN ÇOCUKLARI 🌞🌞🌞 by RapunzelSeviyor
29 parts Ongoing
"Bana ocüymüş gibi bakmayı kes. İnsanım." Derin bir nefes aldıktan sonra dolunaya baktım. Bu gece beni aydınlatmak ona düşmüştü. "Ayrıca göbeğin sana pek yardımcı olmuyor. O ağaç senden birkaç beden daha küçük." Beklediğim gibi birkaç homurtu duyduğumda ağacın arkasına saklanan genç çocuk kendini açık etti. Titreyen bedenini gördüğümde sıkkın bir nefes bıraktım. "Şu gözlerini çek üzerimden velet."dişlerimi sıkarak söylediklerim onu daha da korkutmuş gibi titremesi arttığında kendimden bir kez daha iğrendim. Üzerimde üniformam ile birçok çocuğun hayalini süslerken başka bir çocuğu benliğimle korkutuyordum. "Korkacak bir şey yok. Bir tanıdık." Kaşlarımla arkamdaki mezarı işaret ettiğimde çocuk kalkan kaşları ile bana sanki bir hayaletmişim gibi bakmaya devam etti. "Ne var ulan?! Babamızın mezarına ziyarete geldik işte! Niye mezardaki benmişimde dirilmişim gibi bakıyorsun?" Sağ elinin işaret parmağı titrek bir şekilde havalanıp arkamdaki açık mezarı işaret ettiğinde "Babanın mezarını mı kazdın yani?"diye sordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi sakince omuzlarımı silktim. "Senin mezarını mı kazmalıydım?" "Hayır tabiki de!"diye cırladığında diğer eliyle hızlıca ağzına kapattı. "Abla Allah'ını kitabını seversen senin akşam akşam başka işin yok muydu ya?!" "Niye lan? Bu akşam müsait değil miydi?"
YARALASAR(Kitap Oldu) by Maral_Atmc6
55 parts Ongoing
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
You may also like
Slide 1 of 10
GÜNEŞİN ÇOCUKLARI 🌞🌞🌞 cover
Aşiretmiş ( Gerçek ailem) cover
KUZEY (+18) Düzenleniyor  cover
MAHKUM cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
CANLANAN KUKLA (TAMAMLANDI) cover
Çılgın Saplantı cover
ÂFİTAP cover
Asena ✯{gerçek ailem}✯ cover
Mafya'ya Mahkum +18  (BxB) cover

GÜNEŞİN ÇOCUKLARI 🌞🌞🌞

29 parts Ongoing

"Bana ocüymüş gibi bakmayı kes. İnsanım." Derin bir nefes aldıktan sonra dolunaya baktım. Bu gece beni aydınlatmak ona düşmüştü. "Ayrıca göbeğin sana pek yardımcı olmuyor. O ağaç senden birkaç beden daha küçük." Beklediğim gibi birkaç homurtu duyduğumda ağacın arkasına saklanan genç çocuk kendini açık etti. Titreyen bedenini gördüğümde sıkkın bir nefes bıraktım. "Şu gözlerini çek üzerimden velet."dişlerimi sıkarak söylediklerim onu daha da korkutmuş gibi titremesi arttığında kendimden bir kez daha iğrendim. Üzerimde üniformam ile birçok çocuğun hayalini süslerken başka bir çocuğu benliğimle korkutuyordum. "Korkacak bir şey yok. Bir tanıdık." Kaşlarımla arkamdaki mezarı işaret ettiğimde çocuk kalkan kaşları ile bana sanki bir hayaletmişim gibi bakmaya devam etti. "Ne var ulan?! Babamızın mezarına ziyarete geldik işte! Niye mezardaki benmişimde dirilmişim gibi bakıyorsun?" Sağ elinin işaret parmağı titrek bir şekilde havalanıp arkamdaki açık mezarı işaret ettiğinde "Babanın mezarını mı kazdın yani?"diye sordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi sakince omuzlarımı silktim. "Senin mezarını mı kazmalıydım?" "Hayır tabiki de!"diye cırladığında diğer eliyle hızlıca ağzına kapattı. "Abla Allah'ını kitabını seversen senin akşam akşam başka işin yok muydu ya?!" "Niye lan? Bu akşam müsait değil miydi?"