
Yine bir kamyon dayak yemiş gibi uyandım. Kimsenin 17. Yaşına zarar vermeyin diyorlar ama 17. Yaşımın amına koymuşlardı benim. Ergenliğin bitimine yakın, bir ergene en büyük vurulmuş darbedir yıkılan bir aile. Ağır depresyonlar söz konusudur. Bir gencin hayatını sikmek için en ideal yaştır. Benim hayatımı siktiler. Ben ailemi suçlamıyorum hala farkında değiller çünkü. Farkında olsalar böyle birşey eminim yapmazlardı. Hayata karşı rakı masasında muhabbetten kopup boş sandalyeye dalıp giden adam haline getiriyor. Çöküş dönemi olarak da nitelendirilebilir. Sonuçta sabah kahvaltınız sigara oluyor, sigaranızın ne zaman bittiğini anlamıyorsunuz. Hatta kulaklıkta değişen müziğin bile farkına varamıyorsunuz. Yaş 20 ama yaşıtlarınıza göre çok soluk yaşıyorsunuz. Sofradan iştahsız iki lokma alıp kalkıyorsunuz. Yaşıtlarınızla olan ilişkilerde, olaylara keşke bu kadar olgun düşünmesem, biraz çocuk gibi düşünebilsem diyorsanız eğer, kusura bakmayın ama hayat sizi de sikmiş..Todos os Direitos Reservados
1 capítulo