Kimsesiz

Büyük Van depreminde kaybettim babamı ve erkek kardeşimi. Büyük abimi ise şehit vermiştik. Hayatımdan büyük bir parça kopmuştu o gün. Tek annem kalmıştı benim için. Annem. Söylemesi ne kadar zordu. 'ANNEM' diye. Annem beni istemiyordu. Eğer isteseydi ben 5 yaşındayken babamı terketmezdi. Yo hayır, boşanmadılar. Ama annem nerde, hiç kimse bilmiyordu. " 'İstanbul'a çalışmaya gideceğim,çok iyi bir iş teklifi aldım' diye gitti buradan." Derdi hep babam. "O zamandan beri de aramadı" derdi ses tonundaki çaresizlikle, umutsuzluğuyla.. O zamandan beri de babam, erkek kardeşim ve ben beraber tutunurduk hayata.