Blind Darkness

Elbisem çamur içindeydi. İnanılmaz bir acı çekiyordum. Engelleyemediğim bir titreme tüm vücudumu sarmıştı. Boynumdan ise oluk oluk kan akıyordu. Göremiyordum ama vücudumda ki kanın hızlıca akışını hissediyordum. Bu lanet olası kan akışı canımı yakmıyordu. Bana acı veren his kalbimdi. Ateş içinde ki kalbim eriyordu… Galiba kalp krizi geçiriyordum, ya da ölmüştüm tanrı beni cezalandırmak için bu acıyı çektiriyordu. Bu cehennemdi ve artık cehenneme aittim.

Ve sonunda görebilmeye başladığımda, Karanlık hiç olamayacak kadar aydınlıktı. Orman daha önce hiç göremediğim detaylarla gizliydi. Ay ışığı çalıların arasından geçip bir gök kuşağı gibi parlıyordu. Karanlık açlığımı gideriyordu ve beni canlandırıyordu. Beni bu acıdan kurtaran aydınlık değil karanlıktı. Artık karanlığa çok şey borçluydum. Neyim ben? Bir şeytan mı yoksa aklını kaçırmış delinin teki mi?