KARANLIK YALANLAR

Yalan bir yılan olmuş sinsice hayatıma girmiş beni sarıp sarmalamıştı. Her geçen gün beni yavaş yavaş zehirleyen bu yılanın varlığını yüzüme çarpan gerçeklerle acı bir şekilde öğrendiğim gün bir devrin sonuydu.

8 yıl boyunca acının beden bulmuş haliydim şimdi ise ihanetin beden bulmuş haline dönüşmüştüm.

Bir zamanlar beni ölümün ayırdığı bu şehirden derin bir ihanetin iziyle gidiyordum.

Üstelik büyük bir kalp ağrısıyla beraber. Her acının üstesinden gelebilirdim fakat bu kalp ağrısının üstesinden nasıl gelebilirdim onu bilmiyordum.

•••

Aradan geçen uzun yılların ardından abimin düğününe katılabilmek için tekrar o şehire dönmem gerekiyordu.

Kader benim için ağlarını tekrar örüyordu.

Döndüğümde kalp ağrımın sebebinin çok değiştiğini gördüm. Bir zamanlar karanlığın ucunda bekleyen adam tüm o karanlığı ele geçirmiş karanlığın içinde bir cehennem oluşturmuş o cehennemin kralı olmuştu.

Benim masalıma prens olabilecek o adam acımasız bir krala dönüşmüştü.

Gözlerinde artık kuyular yok bir cehennem vardı ve o cehennem hiç durmaksızın yanıyordu. Bir zamanlar beni kuyularına çekmek isteyen gözlerin beni yakmak ister gibi baktığını gördüm.

"İçimde bir ses sana karşı öyle acımasız ki" diye fısıldadı karanlık bir tonla. "Eserin olan bu cehennemde sende yan diye bağırıyor." Duraksadı. Gözlerime bana kıyamayan bir ifadeyle baktığını gördüm. Bu ifadenin tanıdıklığı kalbimin kasılmasına neden oldu. Dudaklarını araladı. "Yanma," dedi. "Ben senin yerine de yanarım sen bu ateşe sakın değme."

•••

• Hiçbir yalan sonsuza kadar sürmediği gibi, hiçbir sır da sonsuza kadar saklı kalmaz.'