MERMALADE

"Oraya tek başına bulamazsın sanıyodum Melanie...
Bak sadece soğukanlılıkla beni dinle olur mu? Biz,biz bu dünyaya ait değiliz."
Ona sanki kafasında 5 tane boynuz çıkmış gibi baktım. Ben bu dünyada doğdum ben burda yaşıyorum,işte evcil kedimde şurda. Bu nasıl bir saçmalık?
"An-anne sen...?"
"Biliyorum bu çok tuhaf. Saçma,oldukça da garip. Ama şu an beni dinlemene ihtiyacım var.
Mermalade...
Girdiğin o dünya bizim asıl dünyamız Melanie. Mermalade.
Bizler büyünün mucitleriyiz. Perilerin,büyücülerin ve hatta cadıların atalarıyız. Büyüyü ilk keşfeden,kullanan ve öğretenleriz."

Nutkum tutulmuştu. Annemin alnı kırışmış yüzüne şaşkınca bakmaya devam ettim.
"Peki. Peki neden burdayız. Yani orda değiliz?"
Annem aklına gelen anıları toparlarcasına düşündü. Bana iyi mi yoksa kötü mü birşey söyleyeceğinden emin değildim. Zaten şu an dünyalı olduğumun çelişkisindeyken, birşeyden emin olmam çokça ironik olurdu. Annem sonunda konuşmaya başlamadan önce atıldım.
"Lütfen orayı kentsel dönüşüm için devlete sattıklarını söyle."
Annem hiç düşünmeden lafa girdi.
"Savaş Melanie.
Aklına gelebilecek tüm büyülü yaratıklar büyük bir savaşta. Sebebi... Ahh. Melanie
Sebebi sensin.