KUYU
  • WpView
    Reads 7
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 9, 2016
Kadının tek suçu sevmekti. Aynı şekilde sevilmesede o kalpte olduğunu bilmekti. Adımın ise geçici hevesleri vardı. Birine bağlanmak istemez asi tavırlarıyla insanları etkilerdi. Kadın uzaklarda bir yerlerde kalbinde derin acılarıyla usulca ağlıyordu. Ada'm ise her gün yaptıklarının aynısı olduğu gibi heveslerinin peşinden savruluyordu. Taki o geceye kadar. Adam her seferde olduğu gibi o gecede bara gitmiş kaçıncı olduğuna dair fikri olmayan bardağındaki içkiden yudumluyordu. Etrafında adamın büyüsüne kapılmış kızlar onun gözüne girebilmek için yarım olan kıyafetlerini biraz daha açıyorlardı. Ama o gece adam hiçbirini istemedi. Çünkü...... Kadın ise o gece yine unutmak için çabalıyordu. Ama olmuyordu. Beceremiyordu. Hayatında daha önce yapmadığı birşey yapmaya karar verip bara gitti. Ağır sigara ve ter kokusuyla miğdesi ağzına gelmişti ve etraftaki insanların tavırları hiç alışık olmadığı bir durumdu. Sonra aklına ne için geldiğini hatırlatıp bir bar taburesine oturdu. İçkisinden ağır ağır yudumlar almaya başladı. Yaklaşık yarım saat sonra içinden gülme isteği geldi ve kahkalar atmaya başladı. Ve daha önce kitaplarda yazanlardan bildiği kadarıyla sarhoş olmuştu. Etraftaki insanları net göremiyorken birden ışıklar kapandı ve......
All Rights Reserved
#184
kimsesiz
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines