MAYA

İşte başlıyoruz diye düşündü bir tarafı. Diğer tarafı ise koşup boynuna sarılmamak için kendini zor tutuyordu. Oktay, süper kahraman değildi. Onu oradan helikopterle alıp aşağıya da götürmeyecekti. Herhangi bir üstünlüğü yoktu karşısında duran buz mavisi gözleri olan adamın. Hala aynı yükseklikteydiler, her yer kaygandı. Hatta kar yeniden yağmaya başlamıştı. Ama şimdi ikisi bir aradaydı. Kol kola girecekler ve ineceklerdi. Ne zaman elini tutsa, sanki ilk günkü gibi hissederdi.

Ama çok uzun zaman olmuştu, bir şeyler demek istediği, diyemediği. Susmaktan çok sıkıldım diye düşündüğü yine de susmaya devam ettiği.

Rüya ve Oktay yeniden eski günlerine dönmenin yolunu ararken yorulanlardan. Karşılarına çıkan yeni bir fırsat, onları geçmişe götürüyor. Birbirlerine olan sevgilerini yeniden hatırlamalarına yardımcı oluyor.

Onların hikayesi, gönülden sevmenin ne demek olduğunu unutanlara, hatırlamak isterken vazgeçenlere ve belki de hiç anlayamamış olanlara...