İTİRAFLARIM

UNUTMAK İÇİN SEVMİŞİM
Yorgundum, kırgındım, dağılmış ve gökyüzünde kendimi parça parça yön düşekleri gibi sermiş yağmur bulutlarıydım. ve bir o kadar da temiz tabi ki de kötülükle doldurulmuştum.
Dayanamamıştım, kırılmış, incinmiştim... ben ailem. şey işte öyle boğazım döğümlendide sevgili okuyucum. işte başı yanan şiir gibi acılar içinde kıvranıyordum. hayatımın ilk aşkınıda bu evrelerde bulmamın en aptal yanımın ev yanılgımın zamanı birinin beni sevmesi gelip beni kurtarmasını isterdim
sevdim seviyorum uzaklardan beklediğim kişi benim yıllarca yanımda olanmış meğer. şimdi beklediğim yollar yokn artık iki yaban ot gibi yanyanayız ve yıllarca öyle kalacakta. beaşka sınırlar bizi içine almaz başka topraklar da kururuz. bu arada sevgim ona büyüdükçe kendimi onun hayaliyle avutuyor üstüne de kaçıyordum.
Nasıl bir deliydim ki öbür insanlar gibi yakınlaşmayı değilde uzaklasmayı seçiyorum. sebepler acana--ba ne içinde öbür insanlarda olan bende olmayan yoksa bütün insanlar sıcak kanlı yalnızca bu açiz deli mi soğuk kanlı yarattıldım diye kafamda kara bulutlar. bu kaçma belkide birilerini de kurumak içindi. olmaz mıydı sonuçta elini bu güne kadar neye attıysan ortadan ikiye ayırdın hep bir çephe açtırdın.. fakat her ne olursa o beni biliyordu düşüncüse allahım bu aşk nasıl bir aşk hiç kimseye acı cektırtmeden dukunmadan yaşamak bu aşkı. delilik hallerim bunlarlada sınırlı değildi içinde herşeyi güm içinde hep konuş zaten en büyük deliliğim bu işte ya. o beni tanıyor o benim nasıl sevdiğimi biliyor. yakındı bana herşeyimiz onunla geçti bilir. bilmeli bilmeliy.. biliyor. bütün sebeplerimi biliyordu hissediyordu oda seviyordu ama benim gibi cahilce sevmeyi bilmiyordu hem o sevmeseydi benim ondaki öteki tekimin işi ne?
Bütün acılarım o dukunmadan hiç sebep yokken sıkışan mutlu olan arada bir krizler