Story cover for   Papatya Mevsimi  by ezgi_akarr
Papatya Mevsimi
  • WpView
    LECTURES 31
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Chapitres 2
  • WpView
    LECTURES 31
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Chapitres 2
En cours d'écriture, Publié initialement juil. 28, 2016
•
O benim çocukluk aşkımdı. Alaz.. Masal kitaplarında okuduğum beyaz atlı prensimdi. Kopardığım papatya yapraklarının sebebiydi. Hergün derslerde onun mimiklerini izlediğim kişiydi. Alerjisini, fobilerini, hobilerini, ailesini ve hatta en sevdiği kitabından, dinlediği müziklere kadar ezberlediğim adamdı.

Ve beni ne kadar mutlu etse de aynı zamanda canımı acıtıyordu.

Onu her üzgün gördüğümde ağlıyordum. Onun sinirlendiği kişileri ben öldürmek istiyordum. Onun canı yandığında ben ölüyordum ama ona dokunamıyordum. Ve bu çok daha acı vericiydi. Ama en acısı da neydi biliyor musunuz? O başka kızlara gülünce kalbime bıçak saplanıyordu. O başkasına sarılınca benim ellerim titriyordu. O başkasını öpünce ben üç hafta kendime gelemiyordum.

Ama olsun. Ben ona papatya mevsiminde aşık olmuştum. Onu papatya toplarken görmüştüm, 7 yaşındayken. Elindeki papatyaları kız arkadaşına verişini izledim. O kız olma hayalini kurmuştum. Ona sarılan kız olma hayalleri.

O, benim papatya kokulu hayallerimdi..
Tous Droits Réservés
Inscrivez-vous pour ajouter Papatya Mevsimi à votre bibliothèque et recevoir les mises à jour
ou
#68güzellik
Directives de Contenu
Vous aimerez aussi
Vous aimerez aussi
Slide 1 of 10
ZORBAMDAN HAMİLEYİM cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
Aşk İçinde | Texting cover
Sirayet|Texting cover
Aşk Yarışı | Texting  cover
züppe | texting cover
İNCİ MAVİ (Gerçek Ailem) cover
KIRMIZI TANGA (Texting) +18 cover
MANTAR TAHTA // TEXTİNG cover
Mafyaymısmıs cover

ZORBAMDAN HAMİLEYİM

54 chapitres Terminé

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"