GERÇEK

Ne ara sevdim ben bu adamı? Ne ara ona ağlayacak kadar baglandım? Neden bu küçük kızın kalbini yerle bir etti? Ben eski ben değildim. Hep gülen, insanları espirisinden bunaltan o Azra yoktu artık.Biliyordum.

Sağolsun, bütün grup, Ayaz hariç eve gelmişlerdi. Onun gelmemesi az da olsa üzmüştü yine beni.

İçimdeki kız çocuğu şuan pencereden gelişini bekliyordu onun. Geldiği zaman sımsıkı sarılacaktı ona. "İyiki Geldin.." diyecekti.

Beni darmadağın etmişti. Şimdi ise yoktu. Ah, bunu zaten ben istememiş miydim? Kendi ellerimle itmiştim onu.

Ne kadar uzak, o kadar iyiydi aslında benim için. Çünkü bir an kendimi tutamayacak "Seviyorum seni adam!" Diyecektim. O dalga geçecekti..Gülecekti. Belki ciddiye bile almazdı dimi beni?....

*****

"Hayatın siyahken, mavi hayaller kuramazsın."

**