Erkek Fatma

Erkek Fatma

  • WpView
    Reads 5,707
  • WpVote
    Votes 199
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadComplete Wed, Aug 10, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
1.Bölüm İşte Benim Hayatım Ben Selin. Okulda bana Erkek Fatma derler çünkü okulda dövmediğim erkek yok tabi o pislik,mal,öküz,odun Berk hariç. Ve tabiki asla kızlarla takılmam. En yakın arkadaşım Yağız. Yağızla Berk sürekli kava ederler ama ikiside birbirinin canını acıtmaz. Çünkü onlar kuzi. Annemle birlikte yaşıyoruz. Babam bir araba kazasında öldü. Bundan dolayı 1 hafta sonra 18 yaşıma gircek olsamada babam öldükten sonra arabaya adımımı bile atmadım. Küçükken güzelmişim ama büyüyünce saçlarımı boyattığıma pişman oldum. Herkes beni güzel bulur ama ben kendimi güzel bulmam nedense. Beni seven çok kişi oldu ama onların gözü önünde erkekleri görünce benden vazgeçtiler. Ve şuan sevgiliye ihtiyacım olduğunu düşünmüyorum. Hayatımda sadece 1 kere sevdim oda gerizekalı Berk. O da meğersem başka bir kızı seviyomuş. Bu arada biz Betk ve Yağızla 12 yaşından beri arkadaşız. İşte benim hayatım.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
  • LİNA
  • Balca
  • Söyle Bana Demonio
  • BİYOLOJİK AİLEM ✔️
  • Derin(Gerçek ailem)❆
  • AHSEN İZEM KARASOY (gerçek ailem)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • Acımasız Ağa(Tamamlandı✓)

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

More details
WpActionLinkContent Guidelines