LIPS ("Look! Initials Palang Samara")
- Reads 126
- Votes 2
- Parts 3
"Look! Initials Palang Samara.. pano ba yan para daw talaga tayo sa isat isa" ngumiti siya ng wagas. siguro simula impyerno hanggang langit yon. miski ako din naman, napangiti.
Those words are my turning point of my life. can i still handle it without hurting him?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
What we are...Seven years ago
Im Samantha at age of 18 natali ako sa isang relasyon na hinihingi ng pagkakataon, sa isang taong hindi ko unang piniling mahalin. But then, I've learned to LOVE him with all my heart and HATES him forever! For the past seven years, i've learned to live on my own and learned to SMILE again. But wait.. Anong ginagawa ng lalaking to dito!? Bakit bumalik pa sya!? At ang makita sya ngayon I'm still getting hurt.. Still in pain Kasabay nyang bumalik ang mga alaala... Masasaya at masasakit na alaala. Memories that reminds me.. WHAT WE ARE.....SEVEN YEARS AGO.Complete
You Are My World :)
Minsan kahit gano pa kasakit ang ginawa sayo nang taong mahal mo alam mo sa sarili mong sya lang ang makapagpapasaya sayo. Kahit gaano ka pa nya nasaktan sya at sya pa din ang hahanapin mo. It hurts but i still love him. I know I will not be over him. I'm Kiara Rodriguez, 25 years old now. At eto ang kwentong pag ibig ko. :)Complete
I'm falling in love again (Completed)
For how many years na nag move on ako sa taong mahal ko yung taong nag patibok ng puso ko at yung taong nag wasak sa puso ko. For how many years na nag mahal ako ng iba pero iba parin pag sya na pala. And for how many years na iniyakan ko dahil sa sakit, unti unting bumabalik ng muli kaming mag kita.Complete
You are My Home (PUBLISHED under LIB)
I was 16 back then when I married you. You were 18. Kahit bata ka pa lang, successful ka na agad. Ikaw na agad ang nagpapatakbo ng kompanya niyo. Samantalang ako, sakit sa ulo ng mga magulang ko. Kaya nga siguro ako ipinakasal sayo para magtino ako. Pero kahit isang taon na tayong dalawa na nagsasama, we are still strangers. Walang kibuan, walang pakialamanan. Minsan nga wala pang imikan. Pero that's fine with me kasi hindi naman kita mahal At alam kong hindi mo rin ako mahal Pareho lang tayong naipit sa sitwasyong ito na hindi natin kayang takasan. Pero sana lang dumating ang panahon na kahit papaano masasabi kong YOU ARE MY HOMEComplete
We found Love
istorya na kathang isip lamang ng aking isipan na nanggaling sa aking imahinasyon. ang mga pangalan o tauhan sa kwentong ito ay hindi katotohanan. maraming salamat sa makakabasa nito (kung meron man) ang tanging hangad ko lang ay mapasaya ang sarili ko. (akala nio kayo? hindi haha) selfish ako sa totoong buhay hahaha. Pagpalain kayo ng ating may kapal. Salamat.Complete
Untold Story (COMPLETED)
*NOT FOR MINORS* 12 years mula nung huli kitang makita.. wala nman tayong pangako sa isa't isa, ni hindi ko rin nga alam kung mutual ba yun feelings ko noon sayo.. pero hindi ko magawang magmahal ng buo sa iba.. lagi kasi kitang naaalala.. gusto na talaga kitang kalimutan.. pero bakit bumalik kpa? ngayon magpapakita ka.. may girlfriend kana.. sakit eh.. tapos aayain mo pa akong kalabanin sya? hanep din ah.. * 2nd story ko po.. vote and comment :) *Complete
Never Let This Go
I let him rule my world. Oo, ganyan ako katanga sa kanya. Pero bakit nga ba ganito nangyayari sakin? Naging loyal naman ako sa mga past relationships ko pero sa bandang huli, ako pa din yung nasasaktan. Kayo ba? Ganyan din ba kayo magmahal? Can you even swallow your pride just to show him how much you cared for him? Kung oo, apir tayo diyan. Yan tayong mga tanga eh. I just can't understand why do I always ended up crying and I always lost to his stupid game. Ayoko ng umiyak sa mga bagay na alam kong mawawala pa sa akin balang-araw, pero bakit ganun? Lagi nalang ako natatalo pag pag-ibig na ang pinag-uusapan. Note: This is a true story... somehow. Please read it and comments are much appreciated! >:D<Complete
Memory
Walang maalala si Samantha ni sariling pangalan nang magising sa hospital. Gayunpaman ipinakilala ng kanyang mga magulang ang kanyang di umano’y mag-ama na sina Paul at Paulo na agad nyang minahal. Habang magkasama sa iisang bubong ay labis nyang inibig ang mga ito. Sa pagmamahal nya sa dalawa ay halos di na nya gusto pang bumalik ang kanyang ala-ala na sa pakiwari palang nya’y mayroon syang isang hindi kaayaayang kahapon.Pagkakataon na rin mismo ang nagpapabalik niyon na sya ring nagpapahirap ng lihim kay Paul. ---===--- This story is purely fan base.I made this when I was in high school roughly in between 2004-2006.Out of being an a1 fanatic and a writer-out-of-hobby,this story has been made.Check my notebooks,they don't contain school notes but rather stories stories and stories.Complete
Im Samantha at age of 18 natali ako sa isang relasyon na hinihingi ng pagkakataon, sa isang taong hindi ko unang piniling mahalin. But then, I've learned to LOVE him with all my heart and HATES him forever! For the past seven years, i've learned to live on my own and learned to SMILE again. But wait.. Anong ginagawa ng lalaking to dito!? Bakit bumalik pa sya!? At ang makita sya ngayon I'm still getting hurt.. Still in pain Kasabay nyang bumalik ang mga alaala... Masasaya at masasakit na alaala. Memories that reminds me.. WHAT WE ARE.....SEVEN YEARS AGO.
More detailsContent Guidelines