Soğuk Ateş

Soğuk Ateş

  • WpView
    Lecturas 419
  • WpVote
    Votos 55
  • WpPart
    Partes 7
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación jue, may 3, 2018
WpInfo
Ficción
Romance
"Yetmedimi!!" dedi. Kara gözleri gözlerimde bir mühret çakılı kaldı. "Hala o güvenini kazanmak için yetemedim mi?" Sustum. Susmak zorundaydım çünkü. Eğer konuşursam bir daha canım yanacaktı çünkü. "Bırak senin ateşin beni buz tuttursun artık, izin ver. Yakar gibi olupta donduran o ateşte yanmama izin ver. Ver ki bende senin o soguk ateşini ısıtayım. Yan benimle olmaz mı? Yıllarca buz tuttuğun yetmez mi?" Yan benimle. Bir kelime nasıl yakardı içini. Anlamıyordu. Anlamayacaktıda. Daha derine baktim gözlerinde en uzaklara, sanki anla beni der gibi. Yapamam anla beni der gibi. Sustum. Sustu. Sustuk. Sonra ağır ağır salladı başını ve yavaşça yere eğdi başını ama görmüştüm. Benim ateşimde donmak için akan o gözyaşını görmüştüm. İste o zaman biraz daha üşüdüm Soğuk Ateşimde.
Todos los derechos reservados
#955
sevgi
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido