DUAMSIN

DUAMSIN

Reads 5,777
Votes 894
Parts 8

Ongoing

Last published Sat, Jul 1, 2017

Fiction

Social Themes

Tagsdua feride hayal kader tevafuk

Yusuf'tan... "Ne yani,Feride kabul etti mi?" "Baba kaç kere diyeceğim. Evet evet evet." "Bunu kendisi mi söyledi?" "Hayır. Gözleri. O da senin gibi. Ağzından laf alamıyorum ki. Ama çok mutluydu baba. Görmen lazımdı." "Hadi ya.." "Valla.." "Neyse. Hayırlısı bakalım."deyip ayağa kalktım. Balkona çıkıp kendi kendime güldüm. İlk defa böyle bir şey oluyordu sanki. Birden Kader'i hatırlayıp durgunlaştım. Kendimi suçlu hissediyordum. Onunla birbirimize verdiğimiz sözleri hatırladım. Hiç ayrılmayacaktık. Acı bir tebessüm oluştu dudaklarımda. Balkonun demirliklerine tutundum. Mutlulukla hüznü aynı anda hissediyordum şimdi. Kalbim acıyordu. Boğazıma gelen yumruyu geri itip inadına güldüm. Her şey çok güzel olacaktı. Olumsuz düşünmek şeytandan gelen bir şeydi. Ve ben şeytana uyup vesveseye kapılmak istemiyordum. Feride'yi seviyordum ve onunla evlenecektim... Hayallerin duaya dönüştüğü bu kitaba tüm hayalperest kitap okurlarını beklerim. Duamsın'da kendinizden bir parça bulacağınıza garanti veriyorum. Bu kitabın ana sözü şu: Unutmayın; Her kitap bir şansı hak eder...

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

(Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Content Guidelines