DUAMSIN

Yusuf'tan...

"Ne yani,Feride kabul etti mi?"

"Baba kaç kere diyeceğim. Evet evet evet."

"Bunu kendisi mi söyledi?"

"Hayır. Gözleri. O da senin gibi. Ağzından laf alamıyorum ki. Ama çok mutluydu baba. Görmen lazımdı."

"Hadi ya.."

"Valla.."

"Neyse. Hayırlısı bakalım."deyip ayağa kalktım. Balkona çıkıp kendi kendime güldüm. İlk defa böyle bir şey oluyordu sanki. Birden Kader'i hatırlayıp durgunlaştım. Kendimi suçlu hissediyordum. Onunla birbirimize verdiğimiz sözleri hatırladım. Hiç ayrılmayacaktık. Acı bir tebessüm oluştu dudaklarımda. Balkonun demirliklerine tutundum. Mutlulukla hüznü aynı anda hissediyordum şimdi. Kalbim acıyordu. Boğazıma gelen yumruyu geri itip inadına güldüm. Her şey çok güzel olacaktı. Olumsuz düşünmek şeytandan gelen bir şeydi. Ve ben şeytana uyup vesveseye kapılmak istemiyordum. Feride'yi seviyordum ve onunla evlenecektim...

Hayallerin duaya dönüştüğü bu kitaba tüm hayalperest kitap okurlarını beklerim. Duamsın'da kendinizden bir parça bulacağınıza garanti veriyorum.

Bu kitabın ana sözü şu: Unutmayın; Her kitap bir şansı hak eder...