Story cover for Won't Say! by hannajram
Won't Say!
  • WpView
    LECTURAS 27
  • WpVote
    Votos 0
  • WpPart
    Partes 4
  • WpView
    LECTURAS 27
  • WpVote
    Votos 0
  • WpPart
    Partes 4
Continúa, Has publicado ago 01, 2016
Intro:

"narinig nyo ba yung ginawa ni Albert sa mga studyante sa kabilang eskwelahan?" usap usapan ng tatlong babaeng magkakaibigan

"ah, narinig ko grabe hindi na sya naawa?! nabalitaan ko pa nga na dalawang linggong mananatili yung mga yun sa ospital eh!"
sabi nung pangalawang babae

"yaaaak! poor them" sabi nung ikatlong babae

"sa tingin ko ang Albert na to ay may nakakatakot na mukha!" sabi nung isang babae

"pano mo naman nasabi yan?" sabi nung ikalawang babae

"well i just had a feeling" sabi nung isang babae
"well siguro, wala kasing nakakita sa kanya eh, sabi nung class A nabalitatan lang nila na may transfer student pero kahit minsan hindi nila nakitang pumasok ito, and he 
lives by his name Albert"

"but then its strange" pagtatakang sabi nung isang babae

"huh?" sabi nung dalawa

"well diba transfer student sya dito tapos kasisimula palang ng eskwelahan at dalawang linggo palang eh grabe na ang mga 
kahihiyang binigay nya sa school natin,and to think na dalawang linggo lang ang suspende nya sa eskwelahan?!,
isn't it time na patalsikin na sya sa eskwelahan? i mean dahil sa mga binigay nyang problema hindi ba?" pagtataka paring sabi 
nung isang babae

"yeah, dapat patalsikin na sya sa eskwelahan, nakakahiya na eh one time nung pauwi ako ng magisa yung ibang school iba kung
makatingin sa akin" sabi nung ikalawang babae

"kasalanan nya yun eh, that Albert" sabi nung pangatlong babae
Todos los derechos reservados
Regístrate para añadir Won't Say! a tu biblioteca y recibir actualizaciones
O
Pautas de Contenido
Quizás también te guste
December's Midnight When He Gone ✔ de AshleyGamboa0
25 partes Concluida Contenido adulto
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!
First Blood de MyZhaeSay
61 partes Concluida
Prologue AERY's POV "May ginawa ka na naman daw gulo sa school niyo." bungad ni Dad sa akin pagdating ng bahay. "It's not my fault. It's just that, malakas ang kapit ng nakaaway ko sa principal ng school namin. "Lagi ka na lamang gumagawa ng gulo. Ayaw mong gayahin ang kakambal mo, masipag mag-aral at mabait sa eskwelahan." ouch! yan na naman ang ayaw ko, comparing to Ate Ambry. "I'm not her, okay. Parehas kami ng mukha pero magkaiba kami ng ugali. Lagi na lang kayong ganyan. Si Ate Ambry naman kasi ang lagig magaling sa inyo kasi hindi niyo ako mahal!" sagot ko na medyo napataas na ang boses. *pak!* Nagulat si Dad sa nagawa niya. "I-I'm sorry, Aery. Hindi ko sinasadya." paghingi ng tawad ni Dad. "It's okay, Dad. Wala pa ito sa sakit na araw-araw kong natatanggap sa tuwing ikukumpara niyo ako ay ate." at tumalikod na. "Ita-transfer ko na ng school ang Ate Ambry mo. Alam kong siya ang dahilan ng gulo na madalas mo kasangkutan." dagdag pa ni Dad. "okay." at dumiretso ng kwarto. Binuksan ko ang laptop at sinearch ang school na papasukan ni Ate Ambry. ML Academy daw yun eh. Ano yun? Mobile legends? Nakita ko yung logo, pamilyar siya sa akin pero hindi ko matandaan kung saan. Tapos ang weird pa, walang nakalagay na informations. What's the story behind of ML Academy at masyadong misteryoso? AUTHOR's POV She is Jane Aery Mendez. Can she fight what's she need? Handa ba siya sa mga maaring mangyari at madiskubre niya? Can she stand what will happen on her life after entering a life she never expected?
MY HEARTLESS HUSBAND de KEaisam
41 partes Concluida Contenido adulto
kyryll???? blagggg kung anung tunog ang nagpagising sakin heto nanaman siya paniguradong sasaktan nanaman ako neto. inihanda kuna ang sarili ko kung anuman ang gagawin niya total sanay nanaman ako e. tatlong taon na kaming nagsasama bilang mag asawa pero nitong nakaraang taon nagsimula na siyang mag bago sa kadahilanang diko siya mabigyan ng anak . Andiyan na!! sabi ko. t*ng*nang buhay to ohh! bakit ko ba pinakasan ang lintik na babaeng to walang silbi tsk! .sabi niya sakin habang nanlilisik ang mga mata nito na nakatitig saakin.. manhid na ako sa lahat ng masasamang sinasabi niya sakin at memorized kuna atah ang lahat na masasakit na salitang binabato niya saakin tila ba'y wala na itong epekto sakin . fvck !! halika ka nga dito babae diba sabi ko sayo na wag kang lalabas nang bahay dito kalang pagsilbihan mo lang ako hanggang sa mamatay ka??? sabay hablot ng buhok ko. arayyyy! dave nasasaktan ako ano ba! tama na please!!!?? huh?? tama na tang*n*ng yan eh malandi ka eh? dba?? kaya deserve mong masaktan!!! nag grocery lang ako kanina kasi wala na tayong stocks na pagkain huhuhu! please!! tama na nasasaktan ako anu ba?? pilit kong tinatanggal kamay niya sa buhok ko nang bigla niya akong sampalin. pakkkk!!! hinawakan ko ang aking pisnge na namamanhid dahil sa sampal niya. Nag grocery huh?? eh may nakakita sayo may kasama kang lalaki sino ba yun?? lalaki mo huh? cguro nagpapad*l*g kana sa iba kasi hindi na kita tinatabihan?? hawak parin nito ang buhok ko. wala dave please maawa ka sakin!! yung lalaki kanina kaibigan ko lang yun at kababata ko.. wala akung lalaki please bitawan mo na buhok ko please!?? pagmamaka awa ko!! bago niya bitawan ay isang suntok muna sa sikmura ko ang binigay sakin bago siya umalis. at ito nanaman ako iniwang luhaan habang hawak ko ang tiyan ko.
My Husband Is Also My Professor *on-going* de Lovemekillme_21
39 partes Continúa
"Bakit ngayon ka lang? Alam mo ba kung anong oras ang uwian niyo!!!" napapikit ako sa sigaw ni Harry sa akin. Ganito naman palagi eh, kapag late ako umuuwi o di kaya ay kapag aalis ako palagi niya ako sinisigawan. "May tinapos lang kaming project" mahinahon kong sagot sa kanya. Kahit nanginginig na ang mga kamay ko at luha ko sa mata ay pinipigilan ko. "Project? O project sa mga lalaki mo?" pumintig sa tenga ko ang sinabi niya at sa di malaman na dahilan ay natagpuan ko nalang na nasampal ko na siya. "How dare you to insult mo, Harry!!! Wala ka na bang magawa sa buhay mo? Palagi mo nalang ito ginagawa sa akin!!!" sigaw ko na ngayon ay ang pag bagsak na rin ng mga luha ko. "Sobrang sakit na Harry. Naging mabuti akong asawa sayo sa loob ng tatlong taon natin bilang mag asawa!!! K-kinaya ko lahat ng pang iinsulto mo, pananakit mo sa akin." napahagulgol na ako sa iyak. "A-ang sakit-sakit na Harry, m-minahal kita pero k-kahit saglit m-man lang w-wala akong maramdaman n-na pag m-mamahal mo" napahawak na ako sa dibdib ko sa sobrang sikip at sakit na nararamdaman ko. "B-bumalik na siya diba? B-bumalik na ang totoong mahal mo" natawa pa ako ng pagak at tumingin ako sa kanya na malamig na tingin. "G-gusto mo makipag h-hiwalay na diba?" ngumiti ako sa kanya, ngiti na ubod ng pait. "s-sige g-gagawin ko m-mag papagawa na ako. P-para makalaya ka na sa akin. S-sorry ah, kung dahil sa akin nasira kayo ni Rina. S-sorry" huling sabi ko bago tumakbo paakyat sa kuwarto ko. Na'ng makapasok ako ay napaupo ako sa may lapag habang humahagulgol sa iyak. Napahawak ako sa tiyan ko, ang batang walang kamuwang-muwang, ang baby ko na muntik na'ng mamatay dahil sa girlfriend ng ama nya. "A-aalis na tayo dito baby, s-sorry kung mailalayo kita sa d-daddy mo ah?" ngumiti muli ako ng ubod na'ng pait at muling umiyak ng umiyak. Ako si Sabrina Faye Ramirez- De Vega 19 year old and my Professor is my Husband Harry Ward De Vega 24 Year old and this is my sadly life story.
Quizás también te guste
Slide 1 of 10
December's Midnight When He Gone ✔ cover
First Blood cover
Ang Section ng Magugulo cover
THE CAMPUS CRUSH  cover
My husband My enemy  cover
ZOMBIE BITE  cover
5 Years Ago cover
My Student,  My husband (Completed)√ cover
MY HEARTLESS HUSBAND cover
My Husband Is Also My Professor *on-going* cover

December's Midnight When He Gone ✔

25 partes Concluida Contenido adulto

[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!