SOYUT GERÇEK

SOYUT GERÇEK

  • WpView
    Reads 245
  • WpVote
    Votes 34
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Apr 19, 2020
Gerçekler neden bu kadar zor ? Rüzgâr hayatı boyunca kabul ettiği gerçekleri doğru olmadığını öğrenince hayatı değişmeye başlar. Bu gerçekler sayesinde hayata yeniden başlayacak ya da üzerine atılan cinayetten müebbet yiyecekti. Aşık olmak saf bir duygu muydu? Doğru kişiyi bulduğu nasıl anlayacaktı ? Arkadaşlık onun için önemliydi ama beklemediği soyutluklar arkadaşlığın önüne geçiyordu. Beyaz ile siyahın arasında kalan çocuk, beyaza tabi tutulacak mıydı? Ona karşı gösterilen masumiyeti belli bir yere kadar sürmüştü. Gerçekler sadece kendini kandıra bildiği bir rüyaydı. Ne kadar masumdu gerçekler? Rüzgâr , arkasında kalan, kendini avuttuğu sırlara ulaşabilecek ya da gölge olmaya devam edecekti...
All Rights Reserved
#697
hasret
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines