~Ik staar naar mijn eigen schaduw. Mijn schaduw was donker. Ik stond stil en concentreerde me op mijn donkere schaduw, die te zien was op de grijze muren. Het zweet liet donkere plekken achter in mijn kleren en drupte van mijn voorhoofd. Ik hijg. Mijn handen brandden en mijn voeten lijken wel verlamd. Ik had misschien niet zo tekeer mogen gaan, maar ik hoor hier niet. Opgesloten, tussen vier grijze muren met één deur, één raam en één stoel, dat is niet mijn thuis. Op het raam kloppen en schreeuwen om hulp werkte niet, dat kogelvrij glas, krijg ik niet zomaar kapot en op de deur kloppen terwijl je die criminelen uitscheld, helpt ook niet. Het enige wat ik kan doen is staren, staren naar mijn schaduw. Maar dat meisje, dat straatmeisje, die net als mij opgesloten zit, in dezelfde kamer, kijkt niet naar haar schaduw, maar naar mij. We zitten samen vast. Ik ken haar naam niet en zij de mijne niet. We hebben nog niet gesproken. We wachtten, ze zullen ons beiden komen halen, ze zullen ons beiden mishandelen, we wachtten op iets, maar weten niet op wat.~
Nick is net zestien geworden en alles loopt al meteen mis, op een donderdag, na school, ziet hij een mysterieus meisje weglopen van een wit bestelbusje, nieuwsgierig gaat Nick achter haar aan. Maar net wanneer hij door krijgt dat het meisje op de vlucht was voor een bende criminelen, is het al te laat. Hij wordt samen met het straatmeisje gevangengenomen. De criminelen doen experimenten op mensen en het ziet er niet goed uit voor Nick en het mysterieuze meisje. Ze hebben alleen elkaar, en ze kennen elkaar niet eens, maar daar komt snel verandering in wanneer Nick gevoelens krijgt voor haar...
All Rights Reserved