İMKANSIZ AŞK
- LECTURAS 175,363
- Votos 5,588
- Partes 55
Concluida vie, jul 6, 2018
Biri güneş'ti. Diğeri toprak.
Toprak Karaca yeraltı dünyasının korkulu ismi...
Güneş soyhan gökyüzünün masum ışığı...
Bir kadın ne kadar güzel sevebilir bir adamı? Peki ya o adam...
O adam karşı koyabilcek miydi kalp atışlarına, hissetiklerine?
Karşı koyabilcek miydi her daim o'nu arayan göz bebeklerini?
Bunlarınki "AŞK" değildi.
Bunların ki "İMKANSIZ " idi.
Ve o imkansızlığı içinde boğulacaklardı.
Ve o imkansızlığı içinde çırpınacaklardı. İmkansızlığı yok etmek için.
Peki o imkansızlık boğulup aşk doğacak mıydı?
arkadaşlar lütfen okuduğunuz bölümlere yorum ve be ğeni bırakmayı unutumayınız
Todos los derechos reservados
#14
wattsy2019
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Zoraki Evlilik
"Benim karım olmayı hak etmiyorsun! Her gün eve geldiğimde, senin o kekeleyerek konuşmandan bıktım usandım. Anlıyor musun beni?" Öylece ona bakıyordum. Bu zamana kadar benim kekelememe laf söyleyen birçok insan vardı ama beni en çok üzeni bu olmuştu sanırım. Ağlamamak için kendimi sıkmaya başladığımda konuşmaya devam etti. "Hergün sanki bir kusurun yokmuş gibi, beni kekeleyerek karşılamanı istemiyorum. Senin kekelemen, benim sinirlerimi bozuyor. Yavaş konuşarak beni oyalıyorsun!" Kendimi daha fazla tutamayıp, sol gözümden akan yaşa engel olamamıştım... 'Her insanın bir kusuru vardır...' Kitap kapağı tasarımı için @kediciklerinanneciki 'ye teşekkür ederimm...
Vuslat #Perspektif2016
Arkamı döndüğüm anda çok şaşırdım. Yaşlı teyzenin torunu dikilmiş bana bakıyordu. Ne zaman geldi, nasıl duymadım geldiğini, dialoğumuz olmadığı halde neden takip etmiş olabilirdi beni? Kafamdaki soruları takmadan ve tek kelime etmeden hızla dört adımı geri yürüyüp kapıya ulaştığımda yüzüne bakmamaya özen göstermiştim. Ama dışarıya adımımı atamadan Bay Torun tarafından kapının yanındaki cama yapıştırılmıştım. Şaşkınlık ve biraz da korku ile gözlerimi kırpıştırdıktan sonra bakışlarımı ona çevirdim. Pis pis sırıttığını belli belirsiz görmem saniye bile sürmeden dudaklarımı öpmeye başladığı zaman tek bir his etkisi altındaydım: Kızgınlık... Hızla göğsünden itip dudaklarının esaretinden kurtuldum ve okkalı bir tokadı yüzüne indirdim. Yana savrulan yüzü ve tuttuğu sol yanağı bile kızgınlığımı azaltmamıştı. Bağırmaya başladığımda yüzünü bana dönüp dişlerini sıkmış bir halde dinledi beni. "Ne yaptığını sanıyorsun sen çocuk!" Bildiğim kadarıyla benden 7 yaş kadar küçüktü. Kızgınlığı artmış bir halde suratı daha da sertleşirken korkudan eser yoktu bende. "Ne çocuğu lan? Ne çocuğu ha!" Öfkeli ve durduk yere kelime etmediği bir insanı öpen biriyle aynı ortamda daha fazla durmak istemiyordum. Kapının koluna uzandığım sırada kolumu tutup arkam ona dönükken sakince söylediği cümleler kanımı dondurmuştu. "Sen de istiyordun. Bunu anlayabilecek kadar yetişkinim"...Concluida
Kuma?Hı hı nah.
"Ya sen hayırdır gülüm?" "Kız o ne biçim laf?" Annemle kavga ediyoruz. Neden? Yok kuma olcakmışımda o aileye çocuk getircekmişim. Neden? Çünkü ağanın ilk karısı kısır. Peki neden ben? Onu bende bilmiyorum. ❤❤❤ Final - 9 Eylül 2015Concluida
Suskun/DÜZENLENİYOR
Elif, sevgisiz ve zalim bir evliliğin içinde, küçük oğlu Rüzgar için yaşamaya çalışmaktadır. Kocası Atlas, Elif'e karşı sadist ve baskıcı davranırken, oğluna zaman zaman sevgi dolu bir baba gibi yaklaşır. Bu iki yüzlülük Elif'in kafasını karıştırır ve umutla korku arasında sıkışıp kalmasına neden olur. Atlas'ın ev içindeki psikolojik şiddeti, gösterişli konağın ihtişamına rağmen Elif için bir esaret anlamına gelir. Elif, oğlunu bu karanlık ortamdan korumak için bir çıkış yolu ararken, Atlas'ın sevgi ve nefret arasındaki dengesiz ruh haliyle mücadele etmek zorunda kalır.
OYUN SONU
"Az daha dayan, seni göğüs kafesimin içine saklayıp bütün mutsuzluklardan, umutsuzluklardan ve kötü olan, senin o narin yüreğini incitebilecek her şeyden koruyacağım. İnan bana yüreğine saplanan bütün kırıkları unutturacağım sana. Zaman ver bana biraz. Azıcık soluklandıktan sonra mecalim olmasa bile senin için savaşmaya devam edeceğim."Concluida
MÂHFİ
Bir kırılganlığın sessizliğinde büyümüş bir kızdım. Hep kenara itilen , sesini duyuramadıkça içine gömülen , sevginin neye benzendiğini bile hatırlamakta zorlanan... O ise ; bakışlarında öfke , koruma ve yıllardır aşkını omuzlarında sessizce taşıyan , iri yarı ama yüreği incelikle atan bir adam. Kırılan kalbim ürkeklikle geri çekilirse , o bir adım daha yaklaşır bana. Ben susarım , o anlar. Ben kaçmak isterim , o tutar. "Ben kolay bırakacak biri değilim , Mihri. Bende tutmak var , bırakmak değil." Dedi derin ama bi o kadar da sert bi ton da. Bana kızmış mıydı? Göz pınarlarım doldu. "Ben hala eksik hissediyorum Murat.. Kırık gibiyim." dediğim de gözleri yüzümü inceledi. "Kırık da olabilirsin , eksik de. Ben seni tamamlamak veya boşluk doldurmak için değil. Senin yanında durmak için sana gelmek istiyorum." Dediğinde yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Ya senden gidersem , hiç korkmuyor musun ?"dedim fısıltı ile. Ondan gitmek... Son isteğim bile değildi. Bir adım atıp aramızda ki açıklığı bir nefes kadar yakına çekti. "Ben gider misin diye korkmam. Bani sevdiğin hâlde benden gidiyorsan , neden gittiğini de bilirim. Ama senin kimsenin incitmesine de izin vermem. Ne benim , ne de senin." Gözleri yüzümde gezinip tepkimi izledi. Devam etti, "Bana yaklaşmak istersen , adımını sen belirlersin. Ben sadece orada beklerim seni. Hep."
SİYAH BAKIŞLAR
"Sen sevmesi zor bir adamsın Yaman Soykan" sözlerim ile gözlerimiz buluştu siyahın en derin tonu olan harelerinde bilmediğim bir duygu oluştu. " Denesen olmaz mı?" Sesinde ki o ihtiyaç canımı yaktı akmak için bekleyen yaşlarım yağmur gibi yanaklarımdan aşağı kaydı. " Senden çok bir şey istemiyorum sadece, Sev Sevebildiğin Kadar olmaz mı?" Acı ile yumdum gözlerimi bugüne kadar beni sevemyen insanlara için çabalamıştım birazda bana olan sevgisi gözlerinden okunan bu adam için çabalayamaz mıydım?. Kalbim zaten buna hazırdı aklım ise o bir kenarda durabilirdi olumlu bir şekilde kafamı salladım gözlerimden akan yaşları silip oturduğum koltuğun önünde diz çökmüş adamın yüzünü ellerimin arsanın aldım gözlerinde sanki yıldızlar parlıyordu. İlk defa ben onu öptüm kendi isteğimle O ise şaşkın bir şekilde kala kalmıştı. Dudaklarım dudaklarına değerken fısıldadım " Severim hemde çok." Bir kıkırtı kaçtı dudaklarının arasından biraz uzaklaşıp baktım yüzüne gözlerinde yıldızlar parlıyordu. Bu kez o beni öptü severcesine. Ölürcesine. Güzel ve Çirkinin hikâyesi Hikâyenin tüm hakları bana aittir.
Benimle Evlenir Miyim?
Yasaklı bir bölgedeki bir bank maddi sıkıntılar yaşayan, son işini de batırmış olan Laçin'i ve kötü bir haber almış Kimya Seçiler'i bir araya getirecektir. *** "Sana son kez soracağım Laçin. Bundan sonra geri dönemezsin. Benimle evleniyorsun. Kısa bir süre de olsa sorumlulukların olacak. Sevmediğin biriyle evlenmenin, daha doğrusu nefret ettiğin bir kadınla evlenmenin ne o kadar zor bir şey olduğunu anlıyorum. Vazgeçmek için son şansın. Bebeğini asla görmeyeceksin, boşandıktan sonra bu ülkeye adım atmayacaksın. Anlaşma ihlali bir şey yaptığın an boşanacağız. Emin misin?" Gözlerimin içine yoğun bir şekilde bakınca ağzımı açıp bir şey demeye enerjim olmadığını fark ettim. Sevmediğin bir kadınla demişti. Daha düne kadar ben de öyle düşünüyordum. Bu anlaşmayı ilk yaptığımızda genç yaşımda bir bebeğim olmadan da yapabileceğimi düşünmüştüm ama... Her şey çok karıştı Kimya. Ben seninle ilk tanıştığımız andaki kişi değilim. "Ben nefret ettiğim kadınla evlenmiyorum..." Bunu dedikten sonra Kimya'nın kaşları çatıldı ve tek kaşını sorarcasına kaldırdı. Hayatımda ilk kez bu kadar eminken doğruladım. Bundan sonra kaybedecek hiçbir şeyim yoktu. Ben... Bize bir şans verecektim! "Dedim ki, ben senden nefret etmiyorum! Ben seni seviyorum, belki benden emin değilsin, haklısın da. Ama aşkımdan şüphe etme. Çünkü ben de sadece bundan eminim. Ben seni seviyorum." @Mavipofudukbulut - kapak ❤️Concluida
KALBİMİN ESİRİ ~BERDEL~
Yanıp kül edilmeye mahkum edilen bir kadının azmi... Yanmasın kül olmasın diye çabalayan bir adamın azmi... Bir Berdel meselesi..... NOT: HER CUMARTESİ, PAZARTESİ, ÇARŞAMBA İNŞALLAH YENİ BÖLÜMLERLE.
GÖLGELERDEKİ AŞK (TAMAMLANDI)
Gölgelerdeki Aşk -_Tanıtım 19 yaşındaki Sümeyra, hayallerini gerçekleştirmek için üniversiteye başlar ve ailesinden uzakta, yeni bir şehre yerleşir. Masumiyeti, inançları ve cesaretiyle kendi yolunu çizmeye çalışırken, hayatından habersiz olduğu biri tarafından uzaktan izlenmektedir. Emre, 23 yaşında, yeraltı dünyasının karanlık ve tehlikeli yüzüyle tanışmış bir mafya üyesidir. Yıllardır Sümeyra'ya duyduğu derin aşkı, onun haberi olmadan içinde taşır. Geçmişte bir tesadüf sonucu başlayan bu hayranlık, yıllar boyunca büyümüş ve bir saplantıya dönüşmüştür. Ancak Emre, hayatındaki karanlığın Sümeyra'nın ışığını gölgelemesinden korkar. Birbirinden tamamen farklı iki dünya, kaderin ince bir çizgisinde buluşur. Sümeyra'nın masum yaşamına Emre'nin gölgelerden izleyişi, iki hayatın kesişme anına doğru sürüklerken, sırların ve duyguların açığa çıkması kaçınılmazdır. Aşk, karanlık ve masumiyetin karşı karşıya geldiği bu hikâyede, Sümeyra ve Emre'nin yolları nasıl kesişecek? Ve bu imkânsız aşk, iki hayatı nasıl değiştirecek?Concluida
"Benim karım olmayı hak etmiyorsun! Her gün eve geldiğimde, senin o kekeleyerek konuşmandan bıktım usandım. Anlıyor musun beni?" Öylece ona bakıyordum. Bu zamana kadar benim kekelememe laf söyleyen birçok insan vardı ama beni en çok üzeni bu olmuştu sanırım. Ağlamamak için kendimi sıkmaya başladığımda konuşmaya devam etti. "Hergün sanki bir kusurun yokmuş gibi, beni kekeleyerek karşılamanı istemiyorum. Senin kekelemen, benim sinirlerimi bozuyor. Yavaş konuşarak beni oyalıyorsun!" Kendimi daha fazla tutamayıp, sol gözümden akan yaşa engel olamamıştım... 'Her insanın bir kusuru vardır...' Kitap kapağı tasarımı için @kediciklerinanneciki 'ye teşekkür ederimm...
Más detallesPautas de Contenido