Altı ay önce, her şeyi yarım bırakıp kimseye veda etmeden Hawkins'i terk ettim. Ama şimdi buradayım. Değişen ben miyim, yoksa bu kasaba mı; bilmiyorum. Bildiğim tek şey, bazı hislerin mesafeyle kaybolmadığı... Bazı kapıların ise asla tam kapanmadığı. Hawkins beni yeniden içine çekerken, yarım kalan duygular, söylenmemiş cümleler ve geçmişte bırakıldığını sandığım biriyle tekrar karşılaşmak zorundayım. Burası Hawkins. Ve bu kasaba hiçbir şeyi unutmaz.

Umut, en karanlık anda doğar ve bazı kıvılcımlar, devrimi başlatacak gücü taşır. Kış Gündönümü; robot teknolojisi, nükleer kış ve baskıcı bir rejimin kıskacındaki bir toplumun hayatta kalma ve umudu yeniden inşa etme mücadelesini anlatıyor. Aşk, arkadaşlık ve direnişin iç içe geçtiği bu hikâye, okuru karanlık bir gelecekte bile inancın ve cesaretin izini sürmeye davet ediyor.

"Olivia! Beni duyuyor musun!? Kendine gelmelisin! Henüz ölmenin vakti değil!" Duyduğum yalvarışlar beni gerçekliğe sürüklüyordu. Henüz değil, henüz hazır değilim. Burada bitemezdi.

Gözlerimi açtığımda doğru düzgün hareket edemiyordum ellerimi kaldırdım lan! bir saniye ellerim niye bu kadar küçük? (Reenkarnasyon hikayesidir!)

Karanlığın gölgesinde yetişen bir örgüt: Deniz Fenerleri. Onlar ışık değil, kıyametin habercisiydi. Aypare, kaybolan abisini kurtarmak için ateşin tam ortasına adım attı. Ancak karşısına çıkan biri, görevinin ötesinde bir sınavdı. Balamir Kaleli... Örgütün en güvenilir adamı. Aypare içinse düşmanıyla kalbi arasında sıkışan bir kader. İhanetle örülü duvarlar arasında, aşk filizlendi. Bir taraf görevini, diğeri kalbini feda etmek zorunda kaldı. Ve kıyametin kıyısında, asıl savaş ruhlarda başladı. © Tüm Hakları Saklıdır. Hikayede geçen kişi ve kurumlar hayal ürünüdür. Gerçeklikle bir bağlantısı bulunmamaktadır. |04.12.2022|