Ikaw Sana
- Reads 19
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Sat, Aug 17, 2019
Tulala, malayo ang tingin at luha sa kanyang mga mata. Ito ang mga hulinh bagay na nakita ko mula sa kanyang maamong mukha. Nais ko sana siyang hagkan at patahanin ngunit hindi ko magawa. Ako'y burado na sa kanyang buhay. Kulang ang aking mga daliri sa kamay at paa upang bilangin ang pagkakataong ibinigay niya sa akin. Huling pagkakataon lamang ang aking nais hingin ngunit huli na ang lahat. Tuluyan na siyang bumitaw. Tuluyan na niyang winakasan ang kabanatang kasama ako sa kaniyang buhay. Kung maibabalik ko lamang ang panahon hindi ko na muli pang hahayaan ang luha na dadaloy sa iyong mata. Tanging ngiti aking idudulot. Ikaw sana ang aking kapiling. Ikaw sana ang karamay sa lahat. Ikaw sana ang aking kasama. Ikaw sana.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Complete
Kapitbahay
"Justine, bata ka pa- Simula nya marami ka pang makikita at makikilalang mas higit kesa sa akin- Huminga sya ng malalim at lumunok na parang may inaalis na malaking bara sa kanyang lalamunan bago ulit magpatuloy sa pagsasalita. Look at you, youre young and beautiful malamang sa malamang maraming nagkakagusto sayo, Justine pag ginusto mo ako tatlo kaming gugustuhin at pakikisamahan mo nakukuha mo ba ang gusto kong sabihin?" Hindi ako umimik at tinignan lang sya gusto ko muna syang patapusin sa lahat ng gusto nyang sabihin bago ako magsalita. "Nag aaral ka pa at ayokong maging abala sayo, cant you see you have a bright future ahead of you wag mong sayangin" "Alam ko at naiintidihan kita Athena, pero kasi kahit marami sila ikaw lang yung nakikita at gusto ko wala ng iba, at una palang kitang nakita kasama na sa ginusto ko ang mga bata- Ngumiti ako sa kanya Hindi ka abala sa akin, kasi ikaw yung nagiging inspirasyon ko para lalong magsikap dahil gusto ko pagdating ng panahon- (Tumawa ako ng mahina) syempre advance ako mag isip, I can be your someone that you can relay on kasi alam mo ikaw yung nakikita kong future ko" Alam kong masyado pang maaga, pero sigurado ako sa anumang nararamdaman ko kay Athena.Complete
Relationship status: Umaasa pa rin... (Self-published)
SELF-PUBLISHED ~True to life Story~ "Umaasa nga lang ba ako na mamahalin nila pabalik? O sadyang malupit si tadhana kaya pinaglalaruan ang aking nararamdaman?"Complete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
Ampogi Kong Misis!
"Pagmamahal" Yan ang laging sagot ng mga tao sa tanong na: "bakit nagpapakasal ang dalawang tao?" Pero sa'kin. Hindi. Hindi kami nagpakasal dahil sa pagmamahalan kundi dahil kailangan. Sa journey namin bilang mag-asawa nabuo ang sampung ito. Una: Hindi ko siya gusto at napilitan lang akong makasal sa kanya. Pangalawa: Naging magkaibigan kaming dalawa. Pangatlo: Unti-unti, nagugustuhan ko na siya at nasasanay na akong kapiling siya. Pang-apat: Lumalalim na ang nararamdaman ko para sa kanya to the point na gusto ko ng totohanin ang lahat ng meron kami. Panlima: MAHAL KO NA TALAGA SIYA. Pang-anim: Unti-unti kong nalaman ang mga lihim sa pagkatao niya. Pampito: May mahal siyang iba Pang-walo: Gusto ko ng kumawala mula pag-ibig na walang kasiguraduhan pero hindi ko na alam kung paano. Pang-siyam: ANSAKIT NA! Pang-sampu: Sana ako ang piliin niya... Ikinasal kami ng hindi ko siya gusto at mukhang maghihiwalay kami na mahal.ko na siya... (A/N: Alow! Hehehe.... second story ko po ito at boy at girl ang bida talaga dito. Hahaha... siguro ito 'yong side ng pagiging babae ko pa rin? Ewan. Sana magustuhan niyo po.)Complete![Together [GirlxGirl]](https://img.wattpad.com/cover/150109703-256-k338065.jpg)
Together [GirlxGirl]
"E ikaw, ano'ng gusto mo?" Ang tanong mo na tumatak sa buong buhay ko. At sagutin iyon ng "Ang magkaroon ng himala at makasama ka pa ng matagal. Pero kahit napaka-imposible, umaasa pa rin ako. Kahit alam kong masasaktan lang ako, aasa pa rin ako." Pero paano ko masasabi, kung ako pala ang unang aalis? T O G E T H E R ©2020Complete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
Hardin Ng Mga Gamu-gamo
Mahal naman kita, ngunit sana lang kayang buhayin ng pagmamahal na iyon ang nagdarahop kong pamilya"- MARIO "Oo, at alam ko na pasan mo ngayon ang daigdig sa iyong balikat. Subalit ang kumapit sa patalim ay hindi ko kailanman itinuro sa'yo na mainam na paraan upang makamit mo ang inaasam na kaginhawaan. Kung ipinagpalit mo ako sa kanya dahil sa pera, makakaasa kang mamahalin parin kita. Umaasa parin ako na balang araw maimulat mo ang iyong mata at tandaan mong ako'y maghihintay sa'yo sa...... HARDIN NG MGA GAMO-GAMO -LukasComplete
Trapped with the Cactus-Lover
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***Complete
Into Her
"Love is not always about staying. But to let go even if you are no longer the happiness of that person. Love is not about gender. It's about two hearts beating as one" Written by Syne_Sync Dati, akala ko madali lang ang lahat sa pag-ibig. You can fall in love easily, with just a stare, a smile, even a heartbeat. Sabi ng iba, may choice ka naman daw. And remembering how things happened between you and me, I just......fell. Hindi naman pala sa kahit may choice ka, you wont fall eventually. Because I did. And once and for all, ikaw lang ang minahal ko ng ganito. But how could you leave me? Gayung pinaglaban naman kita! And now you will come back into my life like nothing happened? Because all you could say you are still into me? Dapat pa ba akong sumugal? O ibaon na lang sa limot ang lahat ng kahapon natin na pilit kong binabalikan...
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.
More detailsContent Guidelines