PİLARE

14 ekim 2012

Yalnızlığımla kayboluyorum. Batıyorum, gidiyorum, yaklaşıyorum, uzaklaşıyorum, ortadan ikiye ayrılıyorum. Hapsoluyorum...

Parlıyor gözlerimde umut belkide hiç olmayacağını bile bile.

Güveniyorum karnım kasıla kasıla güvenme diye fısıldarken bana.

En sonunda enkazın altında ben kalıyorum, bağırıyorum sesimi duymaları için ama nafile...

"Umutlar uçuyor ve kalp paramparça..." Çıktı dudaklarımdan. Gözlerim bomboş bakarken.

"Öyle." Dedi gözlerindeki ifade suçunu kabul ederken.

"Umarım acı çekersin. Akşamları uyuyamazsın. Bu senin için en kötü şey olur."

"Öyle olur." Dedi gözleri yaşlarıyla parıldarken.

"Elvada ruhuma pilare olacak yabancı çocuk, kendine dikkat etme zorunluluğun var." Dedim sertçe yutkunurken.

"Pilare ne demek Lerin?" Dedi duyacağı şeylere kendini hazırlarken.

"Sonsuz bir boşluğu tamamlayan parça, aynı zamanda o boşluğun boşluk olduğunu bile bile orayı aleve veren küçük ama tehlikeli bir kıvılcım." Dedim gözlerim gökyüzünde ki o uçsuz bucaksız lacivert bulutlara kayarken. Yüzüme hafif bir sırıtma yerleştim. Gözlerim onun sarı renkli gözlerine çevrilirken.

"Elveda." Döküldü dudaklarımdan tekrar, arkama bakmadan koşarken...