bestfriend
- Reads 4
- Votes 0
- Parts 1
hello everyone! I'm Hidee Maristela, 16 years old. first story ko ito na ipupublish ko dito sa wattpad, FIRST STORY so, marami pa akong pagdadaanan sa paggawa ko nang story nato, inuunahan ko na po kayo sorry sa mga wrong grammar at typos. di po ako magaling mag-english trying hard lang. so feel free to comment kahit harsh payan itatake ko as positive :) gagawin ko ang best ko sa paggawa ko nang story na ito. kaya sana magustuhan nyo :) yun lamang po, kamsahamnida!
All Rights Reserved
#403
betrayed
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
18 Wishes
Completed! [Short Story] | 2014 ------- Sabi nila, 18 is the age where a girl turns to a lady. 18 is the moment. 18 is the peak. 18 is the start where life throws you all the dramas possible. Pero sabi lang nila iyon. At naniniwala ako na wala sa edad ang buhay. Hindi edad ang basehan kung kalian susubukin ang tatag mo. Because things are bound to happen; and age won't defy it. Pain. Lahat ay nakaranas na ng sakit bago pa matungtong ang 18. Physically, emotionally or mentally inflicted-we all have experienced pain even before we're 18. Bago pa man ako mag-eighteen, life gave me a hard battle. One damn hard battle. Sa lahat ng binigay sa akin, iyon ang pinaka-mahirap. Dahil hindi lang ako ang naa-apektuhan ng pag-subok na iyon. Ang makita ang pamilya at mga kaibgan kong nahihirapan ay patunay na sila rin ay apektado. But on my journey fighting against that battle, I've experienced the most wonderful thing possible. It was so wonderful it almost healed me. It was so great I lived my everyday without a dull moment. It was so powerful that I wasn't scared of death anymore. It was that thing that we get unconditionally-even before we're 18. It was love.Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Selos
Una sa lahat, ako'y isang dalagang selosa. Winawarningan ko na kayo ngayon din baka magalit lang kayo, pero sa mga selosa diyan, kaway-kaway. Ang ikekwento ko sa inyo ngayon, ay isang kuwento ng babaeng laging nagseselos, ang masakit? Sa best friend niyang inosente pero who knows what right? Malay mo, that friend of yours ay may gusto rin sa crush mo o kaya mismo yung crush mo ang nagkakagusto sa best friend mo, aruy. Ang sakit pakinggan diba? Ayaw mo man, well, kailangan nating tanggapin. Bakit mo naman kasi kailangang magselos? Kayo ba? May karapatan ka ba? Iyon ang natutunan ko sa isang lalaki na laging humuhugot from the deepest of his heart. At mas nahihirapan ka kapag nakikita mo silang magkasama or what else na ginagawa nila, ang sagot diyan? Aba, basahin niyo na. © Ate_BuldaGul_Complete
Kuya, pa-BUG naman po, please?
DISCLAIMER: This story is not mine. All credits go to the rightful owner. I just re-post this story because it's damn worth sharing. Pinabasa lang sa akin ito ng friend ko long years ago. I was checking my files in my hard drive then i saw this. Na-save ko kasi siya. Then i checked wattpad kung naka-upload itong story na ito. I dunno kung na-upload ng author nito or hindi kasi 'di ko ma-search. Maybe, iba na ang title? I dunno. Totally clueless. But whoever the author of this story. Kudos to you! I love your work. Basta, ang naaalala ko. Binasa ko ito hanggang madaling araw dati. Nagtyaga ako basahin sa cellphone ko na naka-notepad format siya. Imagine that? Ang sakit sa mata! Pero when i started to read the story, hindi ko na siya tinigilan. Ewan kung OA lang ako? Or na-hooked lang talaga ako sa story. Sobrang cute kasi. 'Di ko na maalala kung nakailang iyak, tawa at kilig ako habang binabasa ko ito. How i wish ganito kalawak ang isip ko sa paggawa ng story at sana i have the same sense of humor of this author when it comes to writing stories like this one. So, there it goes... hope you enjoy reading this as much as i did!Complete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
Until The End
This is my first time to write a story in wattpad....Pero gumagawa naman na ko ng iba't-ibang stories....Pero sana magustuhan niyo tong ginawa ko ngayon...❤️My name is Kim Joimee S.Ocampo....I'm only 13 years old....Turning 14 on Sept. 29....Nainspire lang akong gumawa ng story because I have an inspiration....Kwento to ng isang pag-ibig na hindi kayang sirain ng sino man....Sila talaga hanggang sa huli..At walang makakapigil at makakasira dun....Ang mga taong patuloy na nagmamahal....Pero sino nga ba ang mas matimbang sa puso niya..? Ang babaeng nang-iwan sa kanya o ang babaeng patuloy na nagmamahal sa kanya?Complete
Cuz You're Popular, That's Why (true story)
Readers! itong story na to ay based sa makulit, magulo at loko-lokong lovestory ng aking matalik na kaibigan, itatago ko nalang siya sa pangalang RIA at ang kanyang loveduds haha! ang chaka.. sa pangalang IAN oh diba? haha! 3 letters lang para tipid tayo, nakakatamad kayang magtype haha! nagkataon lang na wala akong magawa ngayon kaya pagtitiisin ko nalang muna ito whahaha! nainspired lang kasi ako eh.. ang kulit kasi nilang tignan TOGETHER :"> and by the way this is my FIRST TIME.. hindi ako writter or whatsoever such a loser hahaha! madaldal lang talaga ako, at kung tinopak ako, kung ano ano ang ginagawa ko, im only 16 :))Complete
Cliche (Candy Stories #5)
Growing up insecure, Aurora firmly believes she does not suit someone as perfect as Maxwell. But with him continuing to love her despite her insecurities and fears, will Aurora finally choose to let Maxwell in--or will she keep pushing him away even if it breaks her heart? *** Every love is unique. Every heartbreak is cliche. When I was young, I met a prince who told me I'm beautiful. Sabi niya, paglaki namin, liligawan niya 'ko. We grew up, but unfortunately, I had a reverse story of the ugly duckling. The prince continued to be a prince, while I became the unpretty duck that wouldn't become swan. Bumuhaghag ang buhok ko. Umitim ako. Natadtad ng taghiyawat. Sasabihin siguro ng iba, okay lang pumangit paglaki. Beauty is something that should shine from within. But that's not completely true. Kahit ga'no kaganda ang kalooban, laging huhusgahan ang hitsura. People judge with the eyes first-always. I learned that everyone desires to be interesting, but not different. There is a standard and everyone wants the same thing-beauty, recognition, intellect. I only wanted one thing-to stop dreaming for the prince. But he's Maxwell. When he's in my life, he pulls me into his magnetic field no matter how much I resist. When he's out of my sight, I miss him. Nagkaatraso ako sa kanya no'ng college. As fate would have it, we are going to see each other. Again.Complete
Dear Mr. Popular
Di ko alam kung may kakagat sa TRIP ko. Basta pag may gusto kang sabihin, mag-comment ka, at least nakatulong ka sa baguhang tulad ko. (For improvement purposes, chariiiing!) Ang story'ng to ay dedicated sa lahat ng PANGET sa buong mundo. Kaya kung isa ka sa kanila, matuwa ka, kasi mukha mo palang JOKE na! (ay peace, sorry naman). Dedicated din ang story na to sa mga taong JUDGMENTAL! (madami tayo kaya gagawa na tayo ng nasyon! HAHA). First published story ko 'to dito sa wattpad so WAG KANG HARSS!! (harsh). Nangjujumbag yung author. Ito rin yung first story na natapos ko nang ma-realize kong TRIP kong magsulat (yun oh!). Parang RELASYON niyo lang yan. Hindi pa nagsisimula, tapos na. Kasi in the very first place, imposible naman talaga tsaka wala naman talagang pag-asa. Ooops! Shakeeet! HAHA! Gora, basa ka na! Lovelots! ITAAS ANG BANDERA NG MGA PANGET!!! 😝Complete
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?
More detailsContent Guidelines