Uğurlu Taş #Wattys2016

Elini çeneme doladı, babasının yaptığı gibi. Canım acıyordu. "Acıyo mu şeytanın canı."
Dedi ve hayır dedim dudaklarım büzülmüş şekilde. Daha çok. Sıktı ve dudağına yaklaştırdı. Dudaklarımız o konuştukça değiyordu ve"Şeytanın nasıl kalbi yoksa canıda acımaz. Defol, Defol! "

Yağmursuz gökkuşağı nasıl olmassa bende Hayal olmadan olamazdım. Şu kahrolasıca adamım bana kardeşim demişti ayrıca! Çünkü artık kardeşinin eceli olmuştum. Ben ise yaşarken öldüm tekrardan. Tekrardan.. Hem acının şiddeyli oluşu hem de fazla oluşu yoruyor beni. Fakir olup onların yanında sonsuza kadar kalkmak bana hayat hediyesiydi. Onlar zenginleştirdi beni. Onlar büyüttü beni, benim onlara hediyem ise ne; FACİA.. Herkes olmaz dedi bu inancıma ve sevgime. Yok oluyor hepsi git gide. Çünkü o taşların artık uğursuzluğu serbest...

Sana korkularımı anlattım genç adam artık korkum sensin.