Now you see me
- LECTURAS 772
- Votos 63
- Partes 24
Concluida sáb, ago 26, 20171h 23m
Obudziłam się.Wokół mnie ciemność.Zamrugałam kilka razy i przetarłam oczy.Nadal ciemno.Co to za miejsce?Usłyszałam szum samochodów.Czyli jakaś ulica.Zerknęłam na zegarek.5.30. Moje oczy powoli przyzwyczaiły się do ciemności.Rozejrzałam się.Byłam w jakiejś przytulnej przyczepie,pewnie ciężarówki.Cisza.Nagle ktoś...
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Serca biją w jednym rytmie
" - Czym jest dla Ciebie muzyka Narcissio? - spytałam. - Jeżeli mam być szczera, nie mam pojęcia... Ciężko odpowiedzieć. - westchnęła. Spoglądała na mnie z zaciekawieniem. - A dla Ciebie? - Szczerze? Wszystkim, absolutnie i niezaprzeczalnie wszystkim. Szczęściem, muzyka to pierwsza rzecz, w której się odnalazłam..."Concluida
Moim domem jesteś Ty
Kiedy Marika zrywa z Czarkiem, zawierają pakt - jeśli w wieku trzydziestu pięciu lat nadal oboje będą singlami, wezmą ze sobą ślub. Potem jednak zaczynają się przyjaźnić i nigdy więcej nie wracają do tego tematu. Ale kiedy po piętnastu latach rzeczywiście postanawiają się pobrać - oczywiście tylko z rozsądku - niewyjaśnione sprawy sprzed lat zaczynają coraz głośniej prosić o głos, a dawne sentymenty powracają ze zdwojoną siłą. Powieść obyczajowo-romantyczna z rozbudowanym psychologicznym tłem i wewnętrznymi konfliktami głównych bohaterów. Gorąca, wakacyjna powieść, którą czyta się niezwykle lekko - idealny mix letniego chilloutu z trudniejszymi tematami. Książka o prawdziwej miłości, ale też traumie. Akcja powieści rozgrywa się w "największym sadzie Europy", czyli rejonie grójeckim. Debiut autorki, dla której pisanie do druga natura.Concluida
Potrzebuję Cię...
Szłam pustymi ulicami mojego osiedla. Wiatr rozwiewał mi włosy. Zmarznięte dłonie włożyłam do kieszeni kurtki. Nie wzięłam rękawiczek. Nie szkodzi. I tak niedługo wrócę do domu. - Julia! - usłyszałam za sobą czyjś głos. Odwróciłam się. - Krzysiek? Co ty tu... - Pomyślałem, że może chcesz pogadać - dobrze wiedział, że mam problem i nie chciał zostawić mnie samej. - Ty zawsze wiesz, kiedy cię potrzebuję - uśmiechnęłam się. - Jak tam? - Coraz gorzej. Mama w nocy płakała, tata próbuje być silny, ale też się denerwuje, a ja... - głos mi się łamał. - Nie jest dobrze. Krzysiek przytulił mnie. - Nadal żadnych informacji? - spytał. ...Concluida
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Concluida
Wiersze / Poems / Gedichte
Żadna opowieść, żadna książka. Wiersze. Wiersze, które przychodziły mi do głowy i nie chciały wyjść. Np. na lekcji. Głównie polskie, ale czasami też niemieckie. Moje odczucia.
Pain or Life.
Victoria miała niezagojoną rane na sercu. Próbowała to jakoś wyleczyć ignorujac wszystko i udawajac twardą, choć w środku była krucha. Pokazywała tą gorszą stronę silną pewną siebie i za razem troskliwa o swoich przyjaciół. Kiedy przeprowadziła się z Detroit do college'u w Pensylwanii wszystko zmieniło sie o 360*. Chłopak który spowodował ze go znienawidziła bawił sie jej uczuciami. Ale Victoria zapomniała ze ten chłopak naprawdę był jej bardzo dobrze znany. Niestety siedem lat wszystko zmieniło całą Victorie frost i jego. Jak to się mówi począwszy od nienawiści do miłości. Czy Victoria podejmnie się próbie wspomieniom czy jednak nie? *** Zapraszam do przeczytania! Uwaga: Książka zawiera próbę samobujczą, przemoc, alkohol, narkotyki, przekleństwa, i różne nie fajne sceny!
" - Czym jest dla Ciebie muzyka Narcissio? - spytałam. - Jeżeli mam być szczera, nie mam pojęcia... Ciężko odpowiedzieć. - westchnęła. Spoglądała na mnie z zaciekawieniem. - A dla Ciebie? - Szczerze? Wszystkim, absolutnie i niezaprzeczalnie wszystkim. Szczęściem, muzyka to pierwsza rzecz, w której się odnalazłam..."
Más detallesPautas de Contenido