Patient Zero

Ik werd wakker in een geheel witte kamer, de muren, de vloer en het plafond, alles was wit. Het enige wat uitstond waren twee stalen buizen die aan de weerszijden van het bed stonden. Ze straalden door de felle lamp die boven het bed hing. Ik kon alleen maar links en rechts van mij kijken omdat allebei mijn benen en armen vastgebonden zaten aan de stalen buizen. Mijn hoofd zat in een soort mal, ik kon alleen mijn hoofd een beetje bewegen. Langzaam probeer ik de witte touwen om mijn polsen en enkels een beetje losser te maken zodat ik me nog een beetje kan bewegen. Wanneer dat gelukt is probeer ik de kamer in me op te nemen. Er staat verder niks in de kamer behalve mijn bed en een hartslag monitor. 'Wat doe ik hier? Waar ben ik?' Het begint me langzaam door te dringen dat dit niet mijn oude vertrouwde, vervuilde appartement is.

{Lees de inleiding als je verder wilt lezen}