Story cover for Dobre Picowe by NotSoWeirdCat
Dobre Picowe
  • WpView
    Reads 84,553
  • WpVote
    Votes 13,878
  • WpPart
    Parts 111
  • WpView
    Reads 84,553
  • WpVote
    Votes 13,878
  • WpPart
    Parts 111
Complete, First published Aug 09, 2016
ZAKOŃCZONE/STARE ALE JARE

Tak, oto i zbiór moich rysunków. 
  Moje kumpele będą miały ze mnie bekę, jak bardzo gówniana będzie z tego "książka". 
  Nie planuję wstawiać tu rysunków rysowanych tradycyjnie, gdyż nie mam niczego, co mogłoby wykonać zdjęć tych moich dzieł od siedmiu boleści. Rly. 
  Mam nadzieję, że się spodobają i że mnie nie zhejtujecie do stopnia, że skoczę z krawężnika ;3;
  Rysuję na zamówienie, ale nie w prędkości światła, a bym chciała, bo lubię rysować dla ludzi ^u^ 
  
  Błagam, nie kopiuj bez zgody, bo ranisz moje biedne kokoro doki doki neko senpai desu ;v;
All Rights Reserved
Table of contents
Sign up to add Dobre Picowe to your library and receive updates
or
#1żałosne
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
𝐀𝐯𝐚𝐭𝐚𝐫: 𝐀𝐧𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐋𝐢𝐟𝐞 cover
Wattpadowe polecajki czytelnicze cover
Nowy początek? //Anarchia smp 3/4 cover
Elizjum cover
Cienie Naszych Pragnień || S.Harrington cover
Słowniczek K-popiary || Ciekawostki/Fakty o idolach i k-popie cover
Immunitet cover
TOUCH. || Hyunlix cover
ˢᵘᵖᵉʳʰᵉʳᵒˢ ᵃⁿᵈ ᵛⁱˡˡᵃⁱⁿˢ ᵃᶜᵃᵈᵉᵐʸ ➳ roleplay cover
Między słowami, a ciszą | Miü | cover

𝐀𝐯𝐚𝐭𝐚𝐫: 𝐀𝐧𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐋𝐢𝐟𝐞

57 parts Ongoing

Kiedy ludzie powracają na Pandorę szybciej, brutalniej i bez litości, Jake Sully traci wszystko -partnerkę, dom i złudzenie, że wojna kiedykolwiek się kończy. Z czwórką dzieci u boku, rozdarty między obowiązkiem ojca a instynktem żołnierza, musi uciekać tam, gdzie nikt nigdy nie szukałby go. Na pustyni. W krainie żaru, śpiewającego piasku i nocnej bioluminescencji Jake i jego dzieci trafiają do klanu Atsä'kora - Na'vi, którzy żyją na dzikiej pustyni. Tu Jake musi nauczyć się nowego życia. Tu jego dzieci dorastają szybciej, niż powinny. Tu pamięć o Neytiri nie daje mu spokoju - a jednocześnie prowadzi go dalej. Bo czasem, żeby przetrwać, trzeba pozwolić umrzeć temu, kim się było. I nauczyć się słuchać pustki.