ÖLÜMÜN KOKUSU

Bu hikâye ne siyahın içindeki beyazın, ne de beyazın içindeki siyahın hikâyesi.

Bu hikâye mavinin en koyu, en karanlık tonlarının biraraya gelmesinin hikâyesi.

"Kokuyu alıyor musun Mavi? " dedi.
"Hangi koku?" diye sordum çünkü koku falan almıyordum.
"Sana 'Mavi' diyorum ve mavinin de siyah bir tonu vardır. Sen mavinin siyahlaşmış tonusun, karanlıksın ama ben senden daha karanlığım. Gittikçe de çekiliyorum bu karanlığa. Ve karanlıkta insanı ürperten ama cezbeden bir koku vardır. Sende yaklaşıyorsun karanlığa, almaya başladın mı cezbeden Ölümün Kokusu'nu?"