Babamın Şiir Defteri
- Reads 57,228
- Stimmen 1,396
- Teile 11
Tagsşiir
Merhabalar,
Kendim şiir yazmaktan anlamadığım için babamın zaman zaman yazdığı şiirleri buradan siz şiir severlerin beğenisine sunmak istiyorum. İlk olarak günde 1 şiir ile başlayarak gelen beğeni ve olumlu eleştirilere göre günlük paylaşım sayısı artacaktır. İyi okumalar.
Alle Rechte vorbehalten
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Vielleicht gefällt dir auch
Aydınlığı Bulamayanlar (Kitap Oldu)
Metin ve Deniz hızla içeri fırladı, nefesleri kesik kesikti. Bir anda ikisi de Araz'a doğru bağırdı: "Dur!" "Bırak!" Yılmaz sendeleyerek doğrulmaya çalıştı; öfkeyle onlara doğru saldırmak için hareketlendi. Metin refleksle dönüp onun suratına sert bir yumruk savurdu. Yılmaz dengesini kaybedip yere kapaklandı. Metin, Araz'ı bırakıp sakinleşmesi için seslendi: "Sakin ol, dostum! Biz de senin kadar öfkeliyiz! "Araz, yere atılmış paslı demir sopayı eline aldı; metal avucunda soğuk, acı bir ağırlıktı. Metin hızla araya girip onu tutmaya çalıştı ama Araz birden koşup ileri atıldı. Sopayı kaldırdı ve kontrollü, ardı ardına vuruşlarla Yılmaz'ın kafasına indirdi. Her darbe sertti; Yılmaz kanlar içinde geri çekildi, sonra son darbelerin ardından bilinci bulanıklaşmış, baygın bir hâle geldi. Yılmazın yüzüne tükürerek Metin'e döndü, gözleri öfke ve yorgunluk karışımıyla parlıyordu. Boğuk, hırıltılı bir sesle bağırdı: "Sakin olmamı mı söylüyorsun, Metin?" Sonra yüzünü buruşturarak devam etti, her kelimesi bir taş gibi düştü odaya: "Ben üç gündür nefes alamıyorum, yemek yiyemiyorum, yaşayamıyorum. Esilla için deliriyorum; kendi kendimi parçalıyorum. Sen şimdi gelip bana 'sakin ol' mu diyorsun?"
Kanla Yazılan Aşk
Ben Yıldız Arslan... hayatım baştan sona dram, acı ve ihanete doluydu. Zorla evlendim, sevdiklerimi kaybettim, hayatım bir mafyanın gölgesinde geçti. Ama hiçbir şey, Demir'i ve aşkımızı yok edemedi. Her kayıp, her darbe, her gözyaşı... hepsi bizim aşkımızı yazdı. Kanla Yazılan Aşk işte tam olarak bu; acının ve sevginin hikayesi.
YENİ YAZ
Her kuşak aynı denizin tanıklığında kendi savaşlarını verir. Ege aynı Ege, Datça aynı Datça ama bu başka bir gençlik hikayesi, mevsimlerin en güzelinde, kendi yollarını arayan gençlerle beraber yeni bir yazda başlıyoruz.
YANIMIZDAKİ SOKAK
Nehir, hayatını aynı sokaklarda, aynı seslerin arasında geçirmişti. Her şey alıştığı gibiydi. Ta ki yıllar önce mahallesinden ayrılan Kaan geri dönene kadar. Bir dönüş, bazı kapıları yeniden açar. Bazı bakışlar ise insanın kurduğu bütün düzeni sessizce değiştirmeye başlar. Ama aynı mahallede yaşamak, birbirini gerçekten tanımak anlamına gelir mi? Yoksa en yakın görünen insanlar aslında birbirine en uzak olanlar mıdır? Çünkü bazı hikâyeler, tam da yanımızdaki sokakta başlar.
Deniz Kenarındaki Yabancı
"Hiçbir sır saklı, hiçbir yalan doğru olarak kalmaz." Seneler önce annesini kaybeden Mayıs, annesinin katilini bulak ister fakat ablasının isteği ve ani ölümünden sonra bu fikirden vazgeçer ve yeni bir hayata başlamak ister. Yeni insanlarla tanışır ve hatta aşık olur. Her şeyi geride biraktığını sanarak yeni hayatına odaklanan Mayis, hiç ummadığı bir anda gerçeklerle yüzleşir, geçmiş onun peşini asla bırakmaz, saklanan her sır, söylenen her yalan yavaş yavaş gün yüzüne çıkar. Aşık olduğu adam ise sandığının aksine bambaşka biri çıkar.
kayıp izler
Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası'nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.
Gecenin Hükmü
Kanla yazılan bir kader, ancak Gecenin Hükmünde gerçeğe dönüşür...
Wattpad'in Enleri
YENİ BÖLÜMLER EKLENİYOR. EN GÜZEL HİKAYELER... KİŞİSEL GÖRÜŞLERE GÖRE SEÇİLİR KİTAPLAR!!!!! YANLIŞ ANLAŞILMA OLMASIN!!!!! -_- -_- -_- -_- -_- -_- Lütfen Oy Veriniz Hayalet Okuyucu OlmayınAbgeschlossene Geschichte
KAVREN
Sırların nakışları çözülmeye başlamışken tutulmuş dilin konuşacak mıydı?
"BEKLENMEDİK ANDA"
Ailesin dağılmasıyla zamanında yanlış kararlar alan Larin bunun üzerine arkadaşlarından duyduğu haber ile yıkılır. Hiç beklemediği anda karşısına çıkan Barış'ın,hayalinin peşinden koşarken başka bir yerde görüp onu hayatına dahil edeceğini nerden bilebilirdi ki? Belki de hiç beklemediği anda karşısına çıktığında çoktan hayatına dahil olmuştu. "Şunu yapmayı bırakır mısın?" Dedi. Bahçede söylediğini tekrar ederek. "Neyi?" "Dudaklarını yalamayı. Dikkatimi dağıtıyor." Tam gözlerinin içine bakıp dudağımı tekrar ıslatırken "Dikkat ederim." Diyip gülümsedim.Abgeschlossene Geschichte
Metin ve Deniz hızla içeri fırladı, nefesleri kesik kesikti. Bir anda ikisi de Araz'a doğru bağırdı: "Dur!" "Bırak!" Yılmaz sendeleyerek doğrulmaya çalıştı; öfkeyle onlara doğru saldırmak için hareketlendi. Metin refleksle dönüp onun suratına sert bir yumruk savurdu. Yılmaz dengesini kaybedip yere kapaklandı. Metin, Araz'ı bırakıp sakinleşmesi için seslendi: "Sakin ol, dostum! Biz de senin kadar öfkeliyiz! "Araz, yere atılmış paslı demir sopayı eline aldı; metal avucunda soğuk, acı bir ağırlıktı. Metin hızla araya girip onu tutmaya çalıştı ama Araz birden koşup ileri atıldı. Sopayı kaldırdı ve kontrollü, ardı ardına vuruşlarla Yılmaz'ın kafasına indirdi. Her darbe sertti; Yılmaz kanlar içinde geri çekildi, sonra son darbelerin ardından bilinci bulanıklaşmış, baygın bir hâle geldi. Yılmazın yüzüne tükürerek Metin'e döndü, gözleri öfke ve yorgunluk karışımıyla parlıyordu. Boğuk, hırıltılı bir sesle bağırdı: "Sakin olmamı mı söylüyorsun, Metin?" Sonra yüzünü buruşturarak devam etti, her kelimesi bir taş gibi düştü odaya: "Ben üç gündür nefes alamıyorum, yemek yiyemiyorum, yaşayamıyorum. Esilla için deliriyorum; kendi kendimi parçalıyorum. Sen şimdi gelip bana 'sakin ol' mu diyorsun?"
Mehr DetailsInhaltsrichtlinien