Gönülçelen

Kalbi ve ruhuna inat siyaha mahkumdu Dilruba.Karanlık tek dünyası,tek sığınağıydı.

Mecburdu karanlığa.Küçük bir kız çocuğuyken bile bu derdini dışarı yansıtmaz karanlığına anlatırdı.

O karanlığa,karanlık ona alışmıştı.
Lakin ne karanlık onun o güzel kalbine işlemiş ne de o karanlığa meyillenmişti.

Gün geçmiş gelmiş ve kader cilveli oyunuyla Dilruba'nın karanlığına 'demir' atmıştı.

Demirhan Ertekin.
O güzeller güzeli Dilruba'nın karanlığını aydınlatacak karanlıktı.Kendi karanlığıyla aydınlatacaktı.

Peki bir karanlık bir karanlığı nasıl aydınlatabilirdi?

Ve o karanlık yaktığı umut fenerlerini acımasızca tekrar nasıl söndürebilirdi?

Bunu yine kader yazacaktı ve onlar yaşayarak bizlerde okuyarak öğrenecektik.