Varoluş

Bir hiç olmak istiyorum, varolmamış olmak. Kalkıp gitmek istiyorum hiç gelmemek için. Yada yok olmak. Buharlalmak belki. Omuzlarımın kaldıramayacağı bir yük. Sanki bütün herşey binmişte, ben ezilmişim gibi. Sanki biraz daha yük koyarlarsa yok olucakmışım gibi. Kalıntılarımı kazıyacakları bir asfalt dahi olmayacak gibi. Sevgisizlik, sevilmemek. Yeteri kadar arzulanmamak en nihayetinde. Eğerki sevilirseniz çünkü arzulanırsınız. Bir suymuşcasına yanıbaşında durursunuz. Bana kimsenin ihtiyacı yok. Ondandır sevilmeyişim. Mesela Neden gelmedin diyenim yok. Yada aç karna uyunur mu? Sen istersen yürekten benim için önemi yok diyenimde. Zaten neyi çok istesem elimde kurudu. Bazen öyle anlar vardır ki hayaliyle dalarsın uykuya. Tıpkı aç bir insanın ekmek hayali gibi. Sonra o gün gelir çatar. Iki dilim ekmekle doyarsınız. Benimkide bu misal işte büyük bir heyecanla uyanır, her şeyimi hazırlarım. Ya sonra?