2 Words 6 Letters

2 Words 6 Letters

  • WpView
    Reads 32
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 13, 2016
Sa isang dahilan kailangan kong umalis. Kailangan kong magpakalayo layo. Iwanan ang mga taong halos bumuo sa pagkatao ko. Sa kadahilanang iyon kailangan kong magsakripisyo. Isakripisyo ang mga bagay na nakasanayan ko ng gawin. Isakripisyo ang mga bagay na gusto ko. Iwanan ang mga kaibigan ko. Iwanan ang lugar na halos 8 taon kong nanatili. Sa isang dahilan kailangan kong bitawan lahat ng bagay na bumuo sakin tumulong na kilalanin ang kakayahan ko at nandyan twing kailangan ko sila. Kung bakit ba kase kailangan kong gawin to. Matagal na dapat pero bakit hanggang ngayon di ko padin mabitaw bitawan yung mga pangako nya. Pangako na dati alam kong di mo bibiguin. Isang dahilan lang naman bat di ko pa kase kayang gawin.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Morí... Pero... ¡¿Reencarne En La Hermana Menor De  Kagome Higurashi?!
  • Taken.
  • Reencarne en el mundo de Ranma 1/2
  • Peaches and Cream // Libro N#2 KookV
  • Déjame tocarte [Shigaraki y tú]
  • Por primera vez
  • Mi nombre es Israel y soy un adicto
  • "Un camino distinto" Mi Vida Sin Ti
  • Diario de Nadie
  • "I Decided To Live As Me" • traducción al español

¿La muerte... por qué siempre llega cuando menos lo esperas...? es lo que siempre me pregunte, pero nunca obtuve una respuesta, solo decían que cuando llega nuestro tiempo para marchar, nada la detenía... lo cual dejen me decirles... que confirmó con la mayor sinceridad, de seguro dirán... ¿como sabes eso...? o otros mas perceptivos se habrán dado cuenta, pero es muy obvio... ¿por qué lo digo? porque yo... ya no estoy en el mundo, o al menos el que yo conozco. En mi vida, o lo que viví... no me arrepiento de nada, viví lo que tenia que vivir, y lo hice al máximo, aunque no espere para nada morir en ese accidente de tren, no hay nada de que pueda quejarme... es cierto, tuve mis malos momentos o he cometido errores, pero también tuve mis momentos mas felices, mis victorias, mis enseñanzas o aprendizajes, por lo que puedo decir que me voy satisfecha de mi vida. O eso creí... Lo único que puedo preguntar ahora es lo siguiente... ¿por qué rayos estoy en los brazos de esa bella mujer mientras me mira con amor y calidez? pero sobre todo... ¿por qué... ¡mi cuerpo volvió a ser el de una bebé!? Mi Dios... ¿por qué a mí...?

More details
WpActionLinkContent Guidelines