Roomless

"Üzgünüm Bay Oh, programımıza genelde erkek katılımı oldukça azdır. Onlarda oda olayını problem etmezler zaten." Genç kadın ellerindeki dosyaları masaya bıraktı ve onu izleyen oğlana baktı. Hafif açık kahverengi saçlarının boya olduğu altından çıkmaya başlamış siyah tutamlardan belli oluyordu. Gülümseyerek kırmızı dosyayı eline aldı ve izin belgelerini çıkarttı.

"Bakın. Anneniz odalar ile ilgili olan kısmı okuduğuna dair imza bırakmış. Umarım sizin için büyük bir problem olmaz. Eğer olur ise kışa doğru kendi odanıza sahip olabilirsiniz. Bir bakalım.. Sizinle kalacak kişi.. Oh! Çok şanslısınız! Park Soera ile kalacaksınız! Kendisini biliyorsunuzdur elbet. Yani dışarıya çıkıp kitapçıya gidiyorsanız elbet görmüşsünüzdür." Kadın heyecan ile bir kaç broşür arasından Park Soera yazan broşürü ona uzattı.

Broşürde şunlar yazıyordu;

Annesi Türk, babası Güney Koreli olan, ilk eserini Bongreum Yayınlarında henüz 15 yaşındayken çıkartmış Dünyaca ünlü şuan Korede yaşamakta olan 19 yaşındaki bayan yazar.

15 yaşından günümüze toplam 16 kitap sığdırarak adını rekorlar kitabına yazdırmıştır. 17 yaşında koyulan bipolar teşhisi ile 1 yıl hastanede kalmak zorundalığı ardından uzun süre yazamamış, uzun aradan sonra sevenlerini " Hastalıklı " adlı kitabı ile sevindirmiştir.

Ne yazık ki kendisi ile çalışan fotoğrafçısı Micheal Drum trafik kazasında hayatını kaybetmiştir. Bu nedenle her sene düzenli olarak programa katılıp bağışta bulunmaktadır.

Genç adam elindeki broşür ile uzun uzun bakıştı. İnsanlar ile arası kötü olan, içe kapanık bir fotoğrafçı çocuk ve ne yapacağı belli olmayan bir bir bipolar hastası yazar. En kötü ne olabilirdi?