Karanlık Rüzgar

Ormanlık bir alanda tek başıma yürüyordum. Kulağımda kulaklık, sevdiğim şarkılardan bir tanesi çalıyor. Huzur dolu bir yerdeyim. Birden bastıran yağmurdan dolayı düz yola devam ettim. Koşmaya başladım. Ben koştukça yağmur daha da şiddetleniyordu. İleride ışıkları yanan büyük ev gördüğümde biraz daha hızlanıp eve vardım. Kapıya vurduğumda kimse açmadı. Daha hızlı vurup açmalarını bekledim. Karşımda bütün güzelliğiyle duran bir kadın gördüm. "Buraya dönme vaktin geldi küçüğüm." dedi. Ne demek istemişti? Bir sürü soru birikmişti dilimde ama ben daha soramadan güzel kadın ortalıktan kayboldu. Üstünde durduğum sandal birden ortadan kayboldu ve ben denizin dibine düşmeye başladım.