Amor Azul

Amor Azul

  • WpView
    Reads 95
  • WpVote
    Mga Boto 8
  • WpPart
    Mga Parte 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Mon, Sep 25, 2017
WpInfo
Fiction
Romance
Y lo vi,a dos metros de mi. Seguía igual que como lo conocí. Su peinado,que apesar de verse desordenado,sabía que le había costado mucho tiempo. Aquellos ojos me veían igual que la primera ver qué lo vi. Aquella sonrisa seguía igual,como cuando nos dijimos "te amo" la primera vez. Todo seguía igual,tan igual que aún podía sentir nuestro amor. Que apesar de los problemas seguía siendo "nuestro amor azul".
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Por primera vez
  • TODO ESO FUE ÉL- LIBRO 2 (PRECUELA)
  • Todo lo que nunca fuimos
  • Nuestros pecados.
  • Ámame. VOLKACIO.
  • Primer amor #EscribeloYa#primeravez
  • Un magnífico error
  • Siempre fuiste tú.
  • Te odio hasta el infinito y más allá

Al mirar a mi alrededor había un chico , uno que me miraba fijamente al otro lado del comedor , la distancia entre nosotros no era suficiente para disimular su mirada fija en mi y creo que el no intentaba disimularlo tampoco . Su respiración era pesada como si le costase mucho controlar algo en si mismo . Admire por segunda vez la verdadera belleza en un hombre desde que llegue a este pueblo . Pero había algo diferente , su belleza era diferente a la de max , Era más calida . Esos ojos grises me veían como si necesitacen algo de mi , era tan extraña esta situación. Que no fui la única que se percato de ello , todos estaban mirándo con algo de disimulo . -Nos volvemos a ver , si no te conociera pensaria que te estabas escondiendo de mi . Max el tedioso chico de la dulceria estaba de pie a unos cuantos pasos , no muchos para ser exacta , y me hablaba animadamente como si fuesemos amigos de toda la vida - le sonreí fingidamente . -Realmente no me conoces -conteste con un tono de voz suave para no sonar tan hostil . Mi mira volvio al chico de ojos grises , quien ahora estaba ¿Molesto? No lo se con certeza , era sujetado por un chico moreno que se veia ridiculamente pequeño a su lado . Se solto con brusquedad del hagarre del moreno y salió dando un portazo.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman