ACININ TOZLARI

Kısıkca aldığı nefes alış verişlerini hissedebiliyordum.
Öfkeliydi.. Hemde çok öfkeliydi.
Nefesinde ki öfkeyi hissedebiliyorum, bakışların da ki öfkeyi hissedebiliyorum.

"Son günlerin"dedi karşımda ki karanlık koltukta oturan Yiğit Yaman Er.

Evet son günlerimdi. Akrep ve yelkovanın bile bildiği bu gerçekle son günlerimi geçiriyordum.

"Ölünce seni ailene teslim etmeyeceğim"demesiyleYiğit 'in, gecenin zifiri karanlığın da koca ve bir o kadar da sert yıldırım çaktı.

Çakan yıldırım yüzünde ki tüm sert yüz hattını göstermişti.

Ölmek istiyormuydum?
Hayır istemiyordum.
Peki neden ölüyordum ve karşı cıkmıyordum?
Çünkü ben ailemin bedelini ödeyen bir katildım.

Ben ailemın yaptıgı hataya bedel ölen kurbandım.

Ben, Yiğit'in eşini ve doğmamış çocuğunu öldüren katilin kızıydım.

*Tüm gizlı haklar saklamıştır

ACININ TOZLARI