UMUT KAPISI

UMUT KAPISI

  • WpView
    Reads 176
  • WpVote
    Stemmen 43
  • WpPart
    Delen 2
WpMetadataReadLopende
WpMetadataNoticeLaatst gepubliceerd vri, sep. 23, 2016
WpInfo
Fictie
Romantiek
Hep bir kapı yok mudur zaten insan hayatında.Ve o kapıları her seferinde kendi yüzüne,acımasızca kapatan insanlar.En ufak bir aşk sızıntısı görse kalbinde delirircesine gizlemeye çalışmaz mı.Kalplerini dinlemeyip akılları göstermez mi onlara sükutu.Insanoğlu umut ederek yasamamalı mı zaten,Haydi düşün bir dakikanın ayır ve düşün hiç bir şeyi umut etme dünya hayatının rahatlığını, güzelliğini fark etmeyi.Düşün bunları hiçbir sorunu olmayan hayattaki insan bile öbür dünyayı umut ediyorken hayırlı olsun diye.Ya bu hayatta öteki dünya için ağır bedeller ödeyenler evladiyla,annesi,babasıyla sevdikleriyle imtihan edilenler...
Alle rechten voorbehouden
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen