ŞIMARIK

"Ben tam bir yıldır bu anı bekliyorum İrem. Ve evet, senin yaptığın takdire şaya. Ben seni uzaktan görmek için bile her şeyimi vermek isterken. Sen bir yıl sonra ilk defa benle buluşcaksın ve yanında sevgilin var. Napmaya çalışıyorsun beni öldürmeyi mi? Hem de benim hayallerimi çalmış. Elinde sana aldığı balonlar var. Canımı yakıyorsun İrem. Al bu sana yazdığım defter.'Çakmağı cebimden çıkarıp gözünün önünde yaktım.' Al buda balonların. Pardon elimden kaçtı ve bu sana özel yaptırdığım gitar. 'Özel kılıfından çıkarıp hızlıca yere vurarak parçaladım.' Ve buda sana son hediyem arkanda duran şu sevgilin, sana hediyem. Üzücek, kırıcak ve ağlatıcak seni. Ve benim seni sevdiğim kadar kimsenin seni sevmemesi dileğiyle, görüşmeyelim."

Dediğim de arkamdan ağlamaklı kısık bir sesle "Gitme" diyişini işittim. Ama gitmek zorundaydım. Beni gözünün önünde yıktı, bende kendi gözümün önünde her şeyi bitirdim. Yapmam gereken buydu. Hızlıca motoruma bindim İrem'den hayır, Güzel Kadınım'dan uzaklaştım. Ağlayacağımı biliyordu çünkü, karşısında çok sıktım dişerimi ve sinirden titredim. Onu ne kadar sevdiğimi de biliyordu. Bildiği halde arayabilirdi beni ama yapmadı. Bu kadarmış.