Mutluluk Kırıntıları

Her mutlu şeyin bir sonu vardır. Hiç beklemediğin bir anda sonsuzluğa düşemişcesine... Öyle alçak, öyle savunmasız, öyle kimsesiz kalırsın ki ... Ruhun bin parçaya ayrılır. Param parça olan ruhunun parçalarında oluşan yansımanı görür acırsın kendine. Belkide gülersin acizliğine ...

Tam her şey bitti derken Ölüm için yaşarken umut bulur seni. Tutar elinden kurtarır kirli olan dünyandan. bu da hayatın sana oynadığı iğrenç oyunlarında birtanesi.

Ailesini her şey çok seven ve annesi babası ve küçük kız kardeşiyle mutlu sıradan bir hayatı varken ailesinin geçirdiği trafik kazasında kimsesizliğe sürüklenir. o gün ölmediği için yaşadığı her dakika her saniye boyunca acır kendine .ailesini kaybettikten sonra ruhsuz, asosyal, içine kapanık biri yeniden doğar içinde . 1 yıl boyunca isminden bile nefret ettiği yetimhane denen yerde her gün ölmeyi bekledi.

Tam bir yıl sonra hayat ilk defa mutlu olması için bir sebeb sundu Yeni Bir Başlangıç.