İpek

"İpek! Bende seninle geleceğim!" dediğimde durdu ve omzunun üzerinden bana baktı. "Neden gelmek istiyorsun?" dediğinde öne doğru bir adım attım. "Çünkü sen beni yalnız bırakmadın ve bende seni yalnız bırakmayacağım!" dedim.
Güldü. "Emin ol eğer boyamın rengi siyah olmasaydı gelmene izin verirdim ama sende benim asla sahip olamayacağım bir beyaz var. Ben bir kez daha bana ait olmayan bir beyazı siyaha boyamak istemiyorum."
"İnsanların bir rengi yoktur!" dediğimde durdu. " Senin, benim ve insanların bir rengi yoktur. Kalpleri vardır. Renk dediğin kalp ise benim kalbim maviye aşık! Senin gözlerinde olan o dalgaların mavisine, uçsuz bucaksız deli özgürlüğüne! Kalbinin maviliğine aşık benim kızıl kalbim! Sana olan sevgisinden, ilgisinden yanıp tutuşan kırmızı kalbim!"