Bilmiyorum

Bazen yaşamımdan bunalıp gitmek istiyorum.O an bana herkes yapmacık ve boşluk olarak görünüyor.Onlar benim arkadaşlarım,kardeşlerim ve ailem.Ama o an sanki herşeyi bırakıp gitsem daha mutlu olacakmışım gibi geliyor.O an onların her cümlesini küçümsüyorum.Şu bir gerçek ki onların cümleleri normal ve bende normal olduğum sıralarda o cümleleri kuruyorum.Ama işte normal değilim.Belki de sorun budur.