My Lil BROMANCE (BoyxBoy)

My Lil BROMANCE (BoyxBoy)

  • WpView
    Reads 64
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Mar 25, 2019
:AKALA: Lahat nalang ay nasisira ng AKALA yung AKALA mo hindi mo mahal pero mahal mo pala Yung AKALA mong straight ka pero nabago ka niya Yung AKALA mong di ka niya mahal . MAHAL ka pala niya Yung Akala mong hindi kayo para sa isa't -isa pero sa isang iglap kayo na At yung AKALA mong sakit na walang lunas ay nalunasan At yung AKALA mong HANGGANG AKALA nalang. Ganyan na ba ang kapangyarihan ng akala ? Akala mo hindi ko pansin Akala mo hindi ko alam Pero hinihiling mo na ang lahat ng iyon ay maging totoo .. Tunghayan nalang ang kwentong. Hindi mo aakalahin Lahat ng naka sulat ay pawang kathang isip lamang kaya pasensya na po kung may mga pangalan lugar at iba pa akong nasama na hindi ko nalalaman pasensya at itong kwentong ito ay mag lalaman ng hindi kaaya aya sa mga kabataan ma konting bs po at tungkol sa sakit na hindi niyo gugustuhin.. salamat
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • Until The Right Time Comes (Book #1) (COMPLETED)
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • My Basket Ball Love Story (boyxboy) COMPLETED
  • HANGGANG KAILAN? (gayxstraight) COMPLETE
  • Book 1 LOVED by YOU (Taro, Mirella, Koji)
  • YOU BROKE ME FIRST [MPREG] ✓
  • Our Asymptotic Paths(COMPLETED)
  • #PARASALOVE
  • My Rebound Guy

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines