HAYATIN YALANI

Haraket etmeye çalışıyorum ama bi ağırlık var üzerimde kıpırdayamıyorum. Ellerimle üzerimdeki cam kırıklarını silkeliyorum. Acı hissediyorum ellerimde. Ellerim kan oluyor. Birileri koşturuyor siren sesleri duyuyorum. Birileri bana sesleniyor "Bayan iyimisiniz" bakıyorum yüzüne ama tanımıyorum. Mert geliyor aklıma o nasıl noldu diyorum içimden. Başımı onun olduğu tarafa çeviriyorum. Başı yana düşmüş. Alnından kan sızıyor. Kıpırdamıyor sesleniyorum "Mert" açmıyor gözlerini haraket etmiyor. Uzanıyorum başını tutuyorum elime bi sıcaklık geliyor. Kulağı, kulağındada kan var. Kolunu ulaşıyorum nabzını bulmaya çalışıyorum alamıyorum nabzını, nabzı atmıyor. Bağırıyorum " Nabzı atmıyor. Nefes almıyor. Ona bakın ilk önce."
Allahım nolur bu bi kabus olsun. Bu yaşananlar bi ruya olsun. Böyle bitmesin Mert gitmesin.
Bi anda ambulansta buluyorum kendimi kalkmaya çalışıyorum ve bağırıyorum "Mert nerde. Lütfen söyleyin öldümü" sağlık memuru kadın yüzüme bakıyor acı var yüzünde biliyorum bu ifadeyi "Ölmedi de" bi an kalkıyorum sedyeden yerde biri yatıyor üstünü gazetelerle örtmüşler. "Mert mi o" omuzlarımdan tutuyor yavaşça yatırıyor beni sedyeye " Lütfen sakin olun, Yaralısınız zorlamayın kendinizi" Yaramı ? Bende bişey yok ki kendimi yokluyorum elim kolun baçağım acı yok. "Mert" diyorum tekrar o nerde son bir hamleyle kalkıyorum sedyeden başka bi sedyede, biri var ama mert degil o, başkası sarı saçları var, uzun da boylu kolunda dövme var kim bu. Odamı ölmüş yoksa. "Mert nerde" tekrar tutuyorlar beni bu sefer acıyı hissediyorum kafamda sol tarafında enseme doğru bi sıcaklık akıyor elimi atıyorum ensene bakıyorum kan. Sağlık memuru kadına bakıyorum. Telaşlı, bi maske takıyor yüzüme ambulansın kapısı kapanıyor benimde gözlerim kapanıyor. Bi an mert nerde onu görmeden iyi olduğunu öğrenmeden uyumamalıyım diyorum içimd